Ile rośnie trawa?

Jak długo rośnie trawa? O tempie wzrostu trawy decyduje kilka czynników. Po pierwsze – gatunek. Istnieją różne gatunki trawy i o tym jak szybko nasionka zaczną kiełkować decyduje wybrany przez nas rodzaj trawy. Trzeba też zwracać uwagę na jakość nasion, ponieważ te gorszej jakości będą potrzebowały więcej czasu na wzejście, a część może w ogóle się nie przyjąć. Po drugie – podlewanie, podlewanie i jeszcze raz podlewanie! Woda jest konieczna dla wzrostu trawy, dlatego świeżo wysiany trawnik trzeba intensywnie podlewać. Po trzecie – czas wysiewu. Najlepiej i najszybciej rośnie trawa wysiana późnym latem lub wczesną jesienią, czyli w czasie od końca sierpnia do początku października. To czas, w którym aura jest już dość umiarkowana – kończą się letnie upały i przychodzą pierwsze jesienne deszcze, a woda jest tym, czego potrzebuje młody trawnik. Trawę można wysiać także wiosną po tym, jak miną już pierwsze przymrozki. Najlepiej przystąpić do siania najwcześniej pod koniec kwietnia i najpóźniej w czerwcu.

Jak kosić trawę w prawidłowy sposób?

Może się wydawać, że koszenie trawnika jest banalną czynnością. Wystarczy odpalić kosiarkę i zabrać się do pracy! A jednak, to wcale nie jest takie proste. Od odpowiedniego sposobu koszenia traw zależy wygląd naszego trawnika, jego kondycja oraz odporność na choroby grzybowe i chwasty. Poniżej zebraliśmy porady dotyczące koszenia trawników, tak abyście uzbrojeni w tę wiedzę wiedzieli jak pielęgnować darń w waszym ogrodzie!

Na jaką wysokość kosić trawę?

Złota zasada przestrzegana przez wszystkich mistrzów ogrodnictwa mówi o tym, by skracać trawnik maksymalnie na 1/3 jego wysokości. Ścinanie trawy głębiej osłabia ją. Jeśli trawa jest naprawdę wysoka, to rozłóżmy koszenie na dwa, a nawet trzy razy, tak aby miała czas na regenerację. Jeżeli dopiero zakładamy ogród, pierwsze koszenie trawy powinniśmy przeprowadzić wówczas, gdy wysokość trawnika wynosi 8-10 cm.

Czy można kosić mokrą trawę?

Koszenie mokrej trawy nie jest dobrym pomysłem z kilku powodów. Gdy ziemia jest wilgotna, a mokre źdźbła trawy pochylone pod ciężarem wody, kosiarka będzie je krzywo ścinać, co osłabi trawnik. Dodatkowo, mokra i świeżo ścięta murawa jest dużo bardziej podatna na choroby. Należy też pamiętać o kondycji samej kosiarki. Koszenie mokrej trawy kosiarką spalinową zajmuje więcej czasu, a praca urządzenia jest dużo bardziej intensywna, więc szybciej się ono zużyje. Mokra trawa przykleja się do ostrzy, spodu kosiarki i może zatkać mechanizmy w środku, w wyniku czego sprzęt może odmówić współpracy, a nawet się spalić! Natomiast absolutnie nie wolno kosić mokrej trawy za pomocą kosiarki elektrycznej – grozi to porażeniem prądem! Koszenie trawy po deszczu jest złym pomysłem, dlatego przed odpaleniem kosiarki warto sprawdzić prognozę pogody.

Koszenie wysokiej trawy

Koszenie wysokich traw należy rozdzielić na etapy, ponieważ zbyt ostre przycięcie trawnika bardzo go osłabi. Wówczas trawa zżółknie nie tylko dlatego, że będzie w gorszej kondycji, ale po prostu ze względu na to, że każdy trawnik im wyższy, tym bardziej traci zieleń od spodu. Najlepiej nie dopuszczać do sytuacji w której trawa urośnie zbyt wysoko, ponieważ jej koszenie jest zwyczajnie bardzo męczące. Taki trawnik trzyma wilgoć, a wysokie źdźbła i chwasty uniemożliwiają sprawną pracę kosiarki.

Koszenie trawy przed zimą

Bardzo ważne jest wykonanie ostatniego koszenia trawy przed zimą. Jeśli zostawimy wysoką trawę, to będzie ona narażona na pleśń grzybową i inne choroby. Jeśli zastanawiacie się kiedy ostatni raz kosić trawę, patrzcie nie tylko na kalendarz, ale obserwujcie też warunki pogodowe. Przyjmuje się, że ostatnie koszenie powinno przypadać na koniec października, a dokładniej ostatnie 10 dni tego miesiąca. Jednakże, jeśli jesień jest długa i ciepła, to trawnik można skosić w listopadzie.

Trawa wytrzyma ostatnie koszenie nawet podczas pierwszych przymrozków! Pamiętajmy, by wówczas skosić trawnik na wysokość ok. 4 centymetrów. To pozwoli darni zregenerować się i bezpiecznie przezimować. Uważajmy, aby nie kosić zbyt nisko! Korzenie bardzo krótkiej trawy będą przemarzać. Z kolei zbyt długa trawa może zostać zaatakowana przez pleśń.

Pierwsze koszenie trawy na wiosnę

Wiosną trawę ścinamy na taką samą wysokość jak przed zimą – około cztery centymetry. Kosimy wtedy, gdy trawnik urośnie na 6 centymetrów, ponieważ wtedy możemy przy jednym koszeniu ściąć trawę na pożądaną wysokość. Jednak jeśli trawnik jest wyższy, wówczas koszenie trzeba rozłożyć na dwa razy, tak aby nie osłabiać trawy. Pamiętajcie o porządnym naostrzeniu ostrzy kosiarki i konserwacji po zimie!

Ranking kosiarek spalinowych

Sprawdź nasz ranking najlepszych kosiarek spalinowych w 2026 roku!

Trawa – pielęgnacja

Trawnik po zimie wymaga szczególnej pielęgnacji. Jeśli chcemy, by nasza trawa była gęsta i zielona, trzeba ją dobrze przygotować na nadchodzący sezon. Koszenie to tylko jeden z etapów pielęgnacji trawnika na wiosnę – trzeba pamiętać także o wertykulacji trawnika po zimie, nawożeniu go wiosną i innych czynnościach niezbędnych do tego, by można było z dumą pochwalić się trawnikiem i by był on ozdobą naszego ogrodu.

Wertykulacja trawnika

Zimą trawnik pokrywa się warstwą złożoną z martwych źdźbeł trawy i liści, czyli filcu. Filc doskonale chroni trawę zimą, ponieważ dzięki niemu ziemia nie przemarza. Jednak jeśli chcemy mieć piękny trawnik na wiosnę, to musimy się tej warstwy pozbyć. Pozostawiony na trawie filc będzie ją „dusił”. Rośliny nie będą miały wystarczającej ilości powietrza do poprawnego wzrostu i w efekcie trawnik będzie przerzedzony, żółty i po prostu nieestetyczny. Dlatego po każdej zimie należy przeprowadzić wertykulację trawnika. Wertykulator zbiera warstwę martwej ściółki i robi w ziemi drobne dziurki, dzięki czemu może ona swobodnie oddychać.

Wertykulacja trawnika – terminy

Kiedy wertykulować trawę? Najlepiej zrobić to w kwietniu, po pierwszym koszeniu. Absolutnie nie robimy tego przed pierwszym koszeniem! Wówczas wertykulator uszkodzi młode pędy trawy. Nie zapominajmy o tym, by wertykulację przeprowadzać wtedy, gdy ziemia jest lekko wilgotna i gęsta. W przeciwnym razie więcej zaszkodzimy trawnikowi niż mu pomożemy.

Wertykulacja młodego trawnika

W przypadku młodego trawnika, przeprowadzamy na nim proces aeracji, czyli napowietrzania trawy. Można to zrobić za pomocą wideł, specjalnych nakładek na buty z kolcami lub za pomocą aeratora. Aerację można wykonać na co najmniej dwuletnim trawniku.

Mulczowanie trawy

Mulczowanie to doskonały sposób na naturalną pielęgnację trawnika. Na czym polega mulczowanie? To zabieg naturalnego nawożenia darni. Kosiarka rozdrabnia pokos, czyli ściętą trawę, i następnie pozostawia się pokos na trawniku. Ta cienka warstwa trawy doskonale chroni, pielęgnuje i nawozi trawnik.

Dlaczego warto to robić? Po każdym koszeniu zostaje pokos. Można się go pozbyć na kilka sposobów – nawozić nim rabaty, wyrzucić na kompost lub zapakowany w specjalne torby na bioodpady oddać służbom komunalnym. A można też wykonać zabieg mulczowania i tym samym ekologicznie i pożytecznie zużyć część pokosu.

Kiedy mulczować trawę?

Mulczowanie wykonujemy wtedy, gdy trawnik wyrośnie na wysokość maksymalnie czterech centymetrów oraz w okresie jego wegetacji. Ten zabieg najlepiej sprawdza się w przypadku często koszonych i młodych trawników, które szybko rosną i dobrze przyjmą nawóz. Nie warto często mulczować trawników rosnących na wilgotnej glebie, ponieważ możemy tylko im zaszkodzić. Najlepiej robić to na glebach piaszczystych i jałowych, którym przyda się dodatkowy nawóz.

Mulczowanie trawy – opinie

Opinie dotyczące mulczowania są podzielone. Część ogrodników wymienia zalety tego zabiegu: mulczowanie pozwala efektywnie wykorzystać pokos powstały po koszeniu, jest naturalne i ekologiczne. Do tego jest bardzo proste dzięki temu, że łatwo można kupić kosiarki z funkcją mulczowania, które same będą ścinać i rozrzucać pokos po trawniku. Jednak słychać także głosy krytyki.

Niektórzy ogrodnicy stwierdzają, że nie zauważyli żadnego wpływu mulczowania na ich trawniki. Inni uważają wręcz, że ten zabieg jest szkodliwy dla trawy. Mówią, że pozostawiony na trawniku pokos przy dużej wilgotności powoli się rozkłada i gnije. Z kolei gdy jest sucho przez pokos ziemia nie oddycha i ma problem z prawidłowym pobieraniem wody. Do tego mulczowanie sprzyja powstawaniu filcu.

Rekultywacja trawnika

Zaniedbany, zniszczony lub po prostu mocno osłabiony trawnik wymaga porządnej regeneracji. W tym celu przeprowadza się jego rekultywację. Powody pogorszenia kondycji trawnika mogą być różne. Wśród nich można wymienić zaleganie śniegu po zimie, stałe zacienienie fragmentów murawy przez drzewa lub krzewy, gorszą przepuszczalność w poszczególnych miejscach czy nieumiejętne koszenie. Słowem, nie powinniśmy nadmiernie poczuwać się do winy, ponieważ w większości przypadków nie odpowiadamy bezpośrednio za zły stan trawnika.

Na rekultywację składają się wszystkie zabiegi pielęgnacyjne, które mają na celu przywrócenie trawnikowi dobrego wyglądu. To między innymi usuwanie mchu z trawnika, nawożenie, wapnowanie i wertykulacja.

Rekultywacja trawnika po zimie

Wczesna wiosna to czas na oszacowanie strat po zimie i zabranie się za rekultywację. Wiosną możemy przeprowadzić wertykulację i wapnowanie – najlepiej na przełomie lutego i marca.

Wałowanie trawnika

Wałowanie trawy to zabieg, który pozwoli wyrównać darń, wzmocnić ją i stymulować wzrost trawy. Do tej czynności wykorzystuje się specjalny wał ogrodowy – metalowy lub z tworzywa sztucznego wypełnionego wodą lub piaskiem.

Kiedy wałować trawnik?

Wałowanie przeprowadzamy w następujących przypadkach:

1. Przy zakładaniu nowego trawnika, zarówno przed wysiewem jak i wtedy, gdy wykorzystamy trawę z rolki,
2. Przed pierwszym koszeniem,
3. Wczesną wiosną.

Jak pielęgnować trawnik – wskazówki

Aby trawnik mógł być piękną ozdobą naszego ogrodu, trzeba odpowiednio o niego dbać. W tym celu warto wykorzystać cenne wskazówki, dzięki którym zabiegi pielęgnacyjne na trawniku będą jeszcze skuteczniejsze!

Mech na trawniku

Mech to prawdziwa zmora każdego ogrodnika. Nie dość, że nie wygląda atrakcyjnie, to jeszcze szkodzi trawie. Przez mech trawa nie może prawidłowo przepuszczać powietrza i wody, a dodatkowo mech „rozpycha” się w ziemi i zabiera miejsce korzeniom, w wyniku czego agresywnie zabiera on przestrzeń trawie.

Jak pozbyć się mchu z trawnika?

Pierwszym krokiem jest skoszenie trawnika na wysokość około czterech centymetrów. Następnie grabiami należy dokładnie wygrabić cały mech z trawnika – to najlepszy sposób na jego usunięcie. Gdy już wygrabimy cały mech, należy poddać ziemię wertykulacji, żeby ją napowietrzyć. Dodatkowo ten zabieg pozwoli lepiej przyjąć nasiona trawy. Wertykulację można przeprowadzić za pomocą wertykulatora, grabi lub butów z kolcami. Gdy już skończymy, należy na oczyszczonych fragmentach trawnika wysiać nową trawę i podlać.

Ranking robotów koszących

Sprawdź nasz ranking najlepszych robotów koszących w 2026 roku!

Kiedy opryskiwać chwasty na trawniku?

Występują różne rodzaje chwastów, jednak żaden podręcznik biologii nie poda wam dokładnego opisu chwasta – to po prostu słowo określające każdą roślinę, która uniemożliwia prawidłową uprawę innych roślin przez człowieka. Chwasty można usuwać mechanicznie, jednak jeśli jest ich naprawdę dużo warto sięgnąć po środki chemiczne. Pamiętajmy też o tym, że regularne koszenie pozwala ograniczyć rozprzestrzenianie się chwastów. Oprysk stosujemy w bezwietrzny dzień, tak aby trucizna nie dotknęła zdrowej trawy i najlepiej zrobić to rano. Sprawdźmy też prognozę pogody – nie ma sensu opryskiwać chwastów, jeśli za chwilę spadnie deszcz. Środki chemiczne potrzebują co najmniej kilku godzin, żeby zadziałać.

Kiedy nawozić trawnik?

Nawożenie młodego trawnika oraz tych ponad kilkuletnich należy przeprowadzać trzy razy w roku:

• pod koniec marca,
• na przełomie maja i czerwca,
• w połowie sierpnia.

Pilnujmy równomiernego rozłożenia nawozu, by nie spalić trawnika.

Kiedy kosić trawę?

Obok podlewania i nawożenia, koszenie jest jedną z najważniejszych czynności pielęgnacyjnych, jakimi należy poddawać trawnik. Zwykle zabieramy się za koszenie traw po to, by nie wyrosły na taką wysokość z którą już nie poradzi sobie kosiarka. Jednak istnieją jeszcze inne powody, dla których tak ważne jest regularne koszenie trawnika. Przede wszystkim, koszenie zagęszcza trawę. Dzięki temu chwasty nie mają tyle miejsca, żeby się rozsiewać, a dodatkowo kosząc osłabiamy je. Dodatkowo, często koszony trawnik ma lepszy dostęp powietrza, a dzięki temu darń jest zdrowsza i wolna od chorób grzybowych i mchu. Warto też pamiętać o tym, że świeżo skoszony trawnik lepiej przyjmuje nawóz.

Jak często kosić trawę

Częstotliwość koszenia trawnika zależna jest od pory roku. Najszybciej trawa rośnie wiosną i wtedy kosimy ją najczęściej – nawet co kilka dni. Z kolei latem, ze względu na susze, trawnik przycinamy rzadziej oraz na większą wysokość. Zbyt krótko przycięte źdźbła odsłonią ziemię, przez co będzie ona wysuszona, a trawnik się spali. Wczesną jesienią, gdy deszcz pada coraz częściej, znów zwiększamy częstotliwość koszenia. Ostatnie koszenie trawy przypada na przełom października i listopada. Nie warto odkładać go w czasie, ponieważ trawnik skoszony zimą jest narażony na choroby grzybowe – na przykład pleśń śniegową.

Urządzenia do koszenia trawy

Na szczęście minęły już czasy, w których jedynym urządzeniem do koszenia trawnika była ręczna kosiarka do trawy w postaci kosy lub zęby roślinożernej trzody hodowlanej. Dziś wybór kosiarek, kos i innych urządzeń do koszenia trawy jest naprawdę imponujący. Co więc wybrać?

Urządzenia ręczne

Do nich zaliczamy ręczne kosiarki do trawy, podkaszarki ręczne i kosy spalinowe. Kosy mają postać długiego kija zakończonego częścią koszącą. Jeśli ktoś się zastanawia jak kosić kosą, to naprawdę nie jest to trudne. Jednak do wad tego urządzenia trzeba zaliczyć fakt, że jest bardzo nieprecyzyjne, niszczy źdźbła trawy i nie daje sobie rady z dużymi chwastami. Koszenie kosą sprawdza się na nierównym terenie i w trudno dostępnych miejscach.

Kosiarki elektryczne

Elektryczne kosiarki to ekologiczne rozwiązanie do niewielkich ogródków. Potrafią na jednym ładowaniu skosić do 1000 m². Zasadniczą wadą kosiarek elektrycznych jest fakt, że absolutnie nie wolno ich używać do koszenia trawy po deszczu, gdyż grozi to porażeniem prądem.

Kosiarki spalinowe

Ten rodzaj kosiarek jest chyba najpopularniejszy w polskich ogródkach. Są szybkie, łatwe w prowadzeniu i świetnie sprawdzają się w prawie każdych warunkach, szczególnie przy wysokiej trawie i twardych chwastach. Do wad kosiarek spalinowych zaliczamy zanieczyszczenie środowiska spalinami oraz konieczność serwisowania takiej kosiarki.

Kosiarki spalinowe a ręczne

Wybór między kosiarką spalinową a ręczną zależny jest od naszych potrzeb, areału i ukształtowania terenu. Popularne kosiarki spalinowe sprawdzają się na dużych trawnikach, które wymagają regularnego koszenia i usuwania chwastów. Niestety, zajmują dużo miejsca, wymagają serwisowania, a zapach unoszący się ze zbiornika na benzynę jest bardzo nieprzyjemny. Natomiast kosiarki ręczne świetnie się sprawdzą w przypadku właścicieli mieszkań z ogródkiem. Takie trawniki są bardzo małe, często nie ma w nich miejsca na postawienie szopki na narzędzia w której zmieści się duża kosiarka, dlatego w takim przypadku najlepiej zainwestować w kosiarkę ręczną. Do jej przechowywania nie potrzeba wiele miejsca, a choć koszenie nią wymaga nieco więcej czasu, nie będzie to szczególnie odczuwalne w przypadku małego trawnika.

H+H – co to za firma?

Jednym z najważniejszych graczy na rynku budowlanym jest Grupa H+H – wiodący producent betonu komórkowego, silikatów i elementów wielkoformatowych wykorzystywanych w budownictwie. H+H działalność rozpoczęła w 1909 roku, założona przez dwóch wspólników w Kopenhadze. Początkowo ich przedsiębiorstwem był po prostu kamieniołom. W 1924 roku firma była już właścicielem dwóch zakładów produkujących piasek i żwir.

Grupa H+H

1949 rok był przełomowym momentem w historii firmy. Wtedy, po wieloletnich próbach, z powodzeniem uruchomiono pierwszą produkcję betonu komórkowego i z czasem rozszerzono działalność na 9 europejskich krajów, w tym Polskę. W 1962 po podziale spółki oficjalnie powstała Grupa H+H. Dziś firma ma w Europie aż 13 zakładów produkcyjnych! Od 2006 roku działa oddział H+H Polska (H+H Polska Sp. z o.o. oraz H+H Silikaty Sp. z o.o.), który zatrudnia ponad 800 osób w naszym kraju. Polski oddział zajmuje się produkcją betonu komórkowego oraz wyrobów silikatowych.

System budowy H+H

Na system H+H składają się dwie uzupełniające się grupy produktów: H+H Beton komórkowy oraz H+H Silikaty. Dlaczego uzupełniające? Ponieważ wśród produktów z obu grup znajdziemy rozwiązania, które można stosować przy budowie różnych typów budynków.

Podczas budowania systemem H+H trzeba pamiętać o bardzo dokładnym wyrównaniu pierwszej warstwy, na której będą układane bloczki komórkowe. Równa powierzchnia zagwarantuje trwałość i solidność układanych na niej warstw. Po ułożeniu termoizolacji na fundamentach rozpoczyna się mocowanie betonowych bloczków na zaprawie murarskiej. Bloczki komórkowe H+H wyposażone są w specjalne uchwyty, dzięki czemu można je łatwo i szybko przenosić. Każdy bloczek musi być wyrównany z pomocą poziomicy i gumowego młotka. To bardzo ważne, ponieważ metalowy młotek może doprowadzić do pęknięć w materiale!

Zalety systemu budowy betonem komórkowym H+H

Producent wymienia powody dla których powinniśmy się zdecydować na budowę domu z betonu komórkowego. Składają się na nie energooszczędność, ognioodporność, izolacja akustyczna i termiczna, łatwość w budowie i troska o środowisko naturalne:

• Energooszczędność

Bloczki z gazobetonu odznaczają się bardzo dobrą izolacją cieplną, dzięki czemu dom będzie trzymał ciepło, a my wydamy mniej pieniędzy na ogrzewanie.

• Odporność na ogień

Produkty H+H są niebywale odporne na ogień – znajdują się w klasie odporności na ogień A1 i mogą oprzeć się płomieniom przez 4 godziny. Do tego podczas palenia się beton komórkowy nie wydziela trujących substancji.

• Izolacja akustyczna

Każdy marzy o ciszy i spokoju we własnym domu. Tłumienie dźwięków z pomocą betonu komórkowego H+H jest najskuteczniejsze w porównaniu z innymi materiałami o podobnej gęstości.

• Łatwość w budowie

Budowa przy użyciu betonu komórkowego jest niezwykle szybka. Bloczki są lekkie, dzięki uchwytom łatwo się je przenosi, a do tego bardzo łatwo można je ciąć i dopasowywać. Do tego ułożone bloczki są gotowe do tynkowania, nie trzeba ich dodatkowo przygotowywać.

• Troska o środowisko naturalne

Produkty H+H są w pełni naturalne, ekologiczne i przyjazne dla środowiska. Sylikaty składają się z piasku, wapna i wody, a bloczki betonowe dodatkowo z cementu. Do produkcji tych materiałów nie używa się trujących związków chemicznych.

Standardy jakościowe H+H

Firma H+H na pierwszym miejscu stawia jakość, dlatego tak ważne są dla niej wykonanie i wytrzymałość produkowanych materiałów. Solidne bloczki betonowe odporne na ściskanie, materiał o najwyższych parametrach i maksymalnej klasie odporności na ogień to wizytówka Grupy H+H.

Istnieją ustalone normy, które określają możliwe odchyłki wymiarowe elementów murowych z betonu komórkowego. Najwyższy standard TLMB jest realizowany przez Grupę H+H. Obecnie w tej kategorii jakości Grupa wyróżniła dwa standardy: H+H Gold i H+H Gold+. Podzielone są ze względu na typoszereg wymiarowy, odporność na ściskanie i tolerancję gęstości.

H+H Gold

Materiały wytwarzane zgodnie ze standardem H+H Gold powstają w zakładach znajdujących się w Warszawie, Puławach i Żelisławicach, a ich tolerancja gęstości wynosi około 50 kg na metr sześcienny.

H+H Gold+

Standard H+H Gold+ realizowany jest w zakładach produkcyjnych Grupy w Gorzkowicach i Redzie. Produkty w tym standardzie mają tolerancję gęstości około 25kg na metr sześcienny.

H+H Silver

Dostępne w tych samych zakładach co H+H Gold i dodatkowo w Lidzbarku bloczki betonowe H+H Silver mają tolerancję gęstości 10 kg na metr sześcienny.

Szczegóły dotyczące wymiarów, odporności na ściskanie i ogień oraz kwestie dotyczące parametrów izolacji termicznej i akustycznej można znaleźć na stronie producenta.

Beton komórkowy – rodzaje parametrów cieplnych

Tym, co wyróżnia ściany wykonane z betonu komórkowego są najniższe wartości współczynników przewodzenia ciepła. Im mniejsza gęstość betonu, tym niższe przewodzenie ciepła. Jeżeli zależy nam na jak najlepszej izolacji termicznej, to warto zdecydować się na specjalne bloczki H+H Termo lub jeszcze mocniej izolujące ciepło H+H Supertermo.

Bloczki H+H Termo

Bloczki H+H Termo doskonale sprawdzą się przy budowie domu jednorodzinnego. Ten rodzaj bloczków charakteryzuje się najniższą wartością współczynnika przewodzenia ciepła i wynosi 0,095 W/mK. Dla porównania, ten sam współczynnik dla bloczków w standardzie H+H Gold+ wynosi od 0,185 do 0,105 W/mK. H+H Termo wytwarza się z naturalnych materiałów: wapna, piasku, wody i cementu, dzięki czemu bloczki te są całkowicie bezpieczne dla środowiska, a przy ich powstawaniu nie wykorzystuje się żadnych trujących substancji ani związków chemicznych. Ten rodzaj budulca nie posiada mostków cieplnych, dzięki czemu budynek wybudowany z użyciem H+H Termo nie wymaga dodatkowej warstwy ocieplenia.

Bloczek H+H Supertermo

Z uwagi na fakt, że bloczki H+H Supertermo jako jedne z niewielu spełniają bardzo surowe wymogi dotyczące przenikania ciepła dla ścian zewnętrznych, można je wykorzystać do budowy jednowarstwowych ścian. Takie rozwiązanie stanowi ogromne ułatwienie dla osób, którym zależy na czasie i chcą jak najszybciej zakończyć budowę inwestycji. Współczynnik przewodzenia ciepła H+H Supertermo jest wyjątkowo niski: wynosi 0,085 W/mK.

Silikaty H+H – standardy

Sylikaty H+H produkowane są w dwóch standardach. Wynikają one z kategorii odchyłek wymiarów – wyróżnia się standard T1 oraz T2, gdzie T1 obejmuje produkty tradycyjne, a T2 podstawowe i uzupełniające.

Czym jest bloczek silikatowy 24?

Bloczki silikatowe są elementami murowymi wykonanymi z wapna i piasku. Stosuje się je do budowy ścian wewnętrznych i zewnętrznych, ścianek działowych oraz ścian fundamentowych i piwnicznych w budynkach wszelkiego rodzaju – zarówno domach jednorodzinnych, jak i kilkukondygnacyjnych biurowcach.

Bloczek silikatowy – wymiary

Grupa H+H ma w ofercie bloczki silikatowe H+H N24 klasa 15 o wymiarach 250 x 240 x 220 mm. Średnie zużycie takich bloczków to 18 sztuk na metr kwadratowy, a na jednej palecie mieszczą się 64 sztuki.

Beton komórkowy – zastosowanie

Beton komórkowy jest często stosowanym materiałem w budowie domów jednorodzinnych, wielorodzinnych oraz innych budynków o kilku kondygnacjach – jest to możliwe dzięki temu, że beton komórkowy jest mocno odporny na ściskanie. Ze względu na wysoką nasiąkliwość nie jest najlepszym materiałem do budowy ścian piwnicy. Można to zrobić, ale należy koniecznie porządnie zabezpieczyć je przed wilgocią. Beton komórkowy sprawdzi się także we wnętrzach. Można wykorzystać ten materiał do postawienia ścianek działowych, zabudowy armatury łazienkowej lub budowy półek i szafek. Dzięki swojej wysokiej odporności na ogień beton komórkowy nadaje się nawet do budowy grilla!

Ceramika czy beton komórkowy?

Dokonując wyboru materiału budowlanego najczęściej wahamy się między dwoma najpopularniejszymi materiałami: ceramiką i betonem komórkowym. Oba mają swoje zalety, które możemy wykorzystać zależnie od tego jakie cechy są dla nas najważniejsze. Koszt budowy przy użyciu bloczków z betonu komórkowego będzie nieco niższy, a proces stawiania budynku szybszy. Beton komórkowy układa się łatwo i szybko dzięki jego lekkości oraz łatwości w obróbce. Zapewni też dobrą izolację termiczną jeśli wybierzemy bloczki o niskiej gęstości. Z kolei lepiej wybrać pustaki ceramiczne jeśli zależy nam na doskonałym wyciszeniu ścian budynku. Dodatkowo budynek z tego materiału jest bardziej odporny na uszkodzenia mechaniczne i będzie lepiej akumulował ciepło niż beton komórkowy – dostępne są pustaki już wypełnione wełną mineralną.

Porotherm czy beton komórkowy?

Jednym z głównych producentów pustaków ceramicznych jest Porotherm. Firma podkreśla liczne zalety swoich materiałów:

• Odporność na grzyby i pleśń: wypalone w wysokiej temperaturze pustaki pozbawione są wilgoci technologicznej, w wyniku czego odporne są na rozwijanie się grzyba i pleśni wewnątrz materiału.
• Ekologia: Pustaki Porotherm wytwarza się z gliny, dzięki czemu są bezpieczne dla ludzi i środowiska.
• Akustyka: ściany wykonane z pustaków ceramicznych są znane z doskonałego tłumienia dźwięków z zewnątrz.

Co wybrać, Porotherm czy bloczki z betonu komórkowego? Tak naprawdę różnice między tymi materiałami są tak niewielkie, że wybór zależy tylko od indywidualnych preferencji kupującego.

Bloczki z betonu komórkowego

Ściany z betonu komórkowego układa się z bloczków z tego samego materiału. Są lekkie, łatwe w montażu, dobrze izolują ciepło i są odporne na wpływ czynników atmosferycznych. Występują w trzech standardach jakości: Gold+, Gold i Silver. Przyjrzeliśmy się dokładnym parametrom produktów Grupy H+H – sprawdziliśmy ich wymiary, wagę i cenę, tak aby możliwie jak najlepiej pomóc wam w wyborze materiału do budowy domu!

H+H bloczki betonowe – wymiary

Wymiary bloczków betonowych są zależne od użytych standardów jakości oraz ich gęstości. Dla każdego standardu długość i wysokość pojedynczego bloczka jest stała, a zależnie od gęstości zmienia się jego szerokość. Oto wymiary bloczków z betonu komórkowego według poszczególnych standardów:

• Gold+ – 625 mm długości, 250 mm wysokości i szerokość między 115 a 480 mm.

• Gold – 590 mm długości, 240 mm wysokości i szerokość między 120 a 420 mm.

• Silver – 500 lub 590 mm długości, 240 mm wysokości i od 120 do 420 mm szerokości.

Waga bloczka betonowego H+H

Waga nieco się różni w zależności od wymiarów bloczka betonowego, jednak średni ciężar jednego bloczka to około 18-23 kilogramy.

Bloczek betonowy – cena

Ceny betonu komórkowego są dość zróżnicowane zależnie od producenta. Przykładowa cena bloczków gazobetonowych H+H u jednego z dystrybutorów firmy to od 5 do 10 złotych za jedną sztukę.

Pustak a beton komórkowy H+H

Niektórzy mylą beton komórkowy z pustakami i szukają „pustaków H+H”, dlatego wyjaśniamy: pustaki to materiał budowlany wytwarzany z gliny, dlatego spotkamy się z pustakami ceramicznymi. Nie ma pustaków z betonu komórkowego, ponieważ z tego materiału tworzy się tylko specjalne bloczki.

Fundamenty z bloczków betonowych

Coraz więcej osób decyduje się na budowę fundamentów przy użyciu betonu komórkowego. To wszystko dzięki wyjątkowym cechom tego materiału i jego rosnącej popularności. Stawianie fundamentów z bloczków betonu komórkowego jest o wiele mniej skomplikowane i czasochłonne niż tradycyjna wylewka betonowa. Bloczków z betonu komórkowego używa się do stawiania ścian fundamentowych, piwnic, a także do budowy ogrodzenia, muru czy ścianki działowej. Postaramy się odpowiedzieć na najczęściej zadawane pytania o stosowanie bloczków fundamentowych!

Ile bloczków betonowych na fundament trzeba zużyć?

Bardzo często pojawia się pytanie o to ile bloczków betonowych potrzeba na m². Odpowiedź brzmi: to zależy od grubości muru i wymiarów bloczków betonowych. Natomiast grubość muru jest zależna od rodzaju ściany, która na nim powstanie. 24 cm grubości pod ściany nośne, 38 cm pod ściany trójwarstwowe, a pod jednowarstwowe – 49 cm. W związku z tym znając grubość muru i wymiary pojedynczych bloczków można oszacować ich zużycie na metr kwadratowy.

Przykładowo, dla bloczków z betonu komórkowego, których wymiary wynoszą 380 mm x 240 mm x 120 mm, przy różnej grubości muru zużycie będzie następujące:

• mur 24 cm: 22 sztuki na m²
• mur 38 cm: 38 sztuk na m²

Bloczki betonowe fundamentowe – cena

Podobnie jak w przypadku bloków z betonu komórkowego do budowy ścian budynku, cena bloczków fundamentowych z tego samego materiału będzie się nieco różnić w zależności od dystrybutora. Warto dokładnie sprawdzić ceny u różnych dystrybutorów, ponieważ różnice mogą wynosić nawet kilka złotych. W przypadku pojedynczych bloków nie ma to wielkiego znaczenia, ale pamiętajmy, że bloczki fundamentowe zamawia się na palety i do budowy trzeba zużyć co najmniej kilkaset sztuk. Cena standardowego bloczka o wymiarach 380 mm x 240 mm x 120 mm wynosi od 2,70 do 5 zł za sztukę. Należy również koniecznie sprawdzić, czy cena zamówienia obejmuje transport, czy trzeba go zorganizować we własnym zakresie – w końcu to oznacza kolejne koszty.

Czy beton komórkowy H+H ma wady?

Jak każdy materiał, i beton komórkowy nie jest idealny i ma pewne słabe strony. Trzeba je wziąć pod uwagę przy budowie domu i zastanowić się, czy jesteśmy w stanie je zaakceptować.

• Nasiąkliwość

Beton komórkowy niestety doskonale nasiąka wodą, dlatego jeżeli zdecydujemy się na ten materiał, to koniecznie trzeba bardzo dokładnie zaizolować ściany fundamentów przed wilgocią.

• Tłumienie dźwięków

Producenci betonu komórkowego z dumą podkreślają, że ten materiał doskonale tłumi hałas „w porównaniu z innymi materiałami o tej gęstości”. Po przeczytaniu tego zdania powinna zapalić nam się lampka. Oznacza ono ni mniej ni więcej, niż niewypowiedziane wprost „gazobeton jest gorszy niż ceramika w kwestii akustyki, ale bardzo dobry w porównaniu z innymi materiałami podobnymi do betonu komórkowego”. Jeśli więc budujemy dom pod lasem, to dobra izolacja akustyczna nie jest aż tak istotna. Jeżeli jednak budynek będzie stał przy ruchliwej ulicy, to warto jeszcze raz przemyśleć kwestię wyboru materiału.

• Odporność na ściskanie

Wyżej zachwalaliśmy doskonałą wytrzymałość na ściskanie betonu komórkowego. Wszystko to jest prawdą pod warunkiem, że beton ma wysoką gęstość. Im niższa gęstość, tym mniejsza odporność na ściskanie. Dlatego jeśli ściany mają wytrzymać duże obciążenia, to trzeba wybrać bloczki o wyższej gęstości.

Creaton Polska – co to za firma?

Początki firmy Creaton w Polsce sięgają 1999 roku, w którym to otwarty został polski oddział Creaton. Firma zajmuje się produkcją ceramicznych i cementowych pokryć dachowych w postaci dachówek. Creaton może się pochwalić najnowocześniejszą w Europie fabryką dachówek cementowych, która znajduje się właśnie w Polsce – w miejscowości Widziszewo w województwie wielkopolskim. Firma szczyci się wysoką jakością swoich produktów oraz ich bogatą ofertą, a także działalnością zgodną z zasadami zrównoważonego rozwoju i z poszanowaniem dla środowiska naturalnego.

Dachówka Creaton – bogaty asortyment

Creaton oferuje indywidualne rozwiązania dla architektów, dekarzy i klientów indywidualnych. W ofercie dla architektów znajdziemy porady dotyczące przygotowywania projektów dachów, a także niezbędne materiały pomocniczne w postaci rysunków technicznych produktów, broszur, katalogów i cenników. Indywidualni inwestorzy znajdą bogatą ofertę dachówek ceramicznych i cementowych, natomiast dekarze mogą wziąć udział w Akademii Creaton – profesjonalnym szkoleniu dekarskim wraz ze zwiedzaniem nowoczesnej fabryki, szkoleniem z produktów Creaton, a kurs zakończony jest certyfikatem.

Najpopularniejsze rodzaje dachówek Creaton

Oferta dachówek Creaton jest bardzo bogata. Na stronie firmy znajdziemy bardzo dokładny opis każdego rodzaju dachówki wraz ze specyfikacjami technicznymi do pobrania. Poniżej zestawiliśmy najpopularniejsze modele dachówek marki Creaton!

Dachówka ceramiczna Creaton

Creaton proponuje klientom aż 28 rodzajów dachówek ceramicznych. W ofercie są dachówki płaskie, holenderskie, esówki, karpiówki i dachówki marsylki.

Dachówka karpiówka Creaton

Karpiówki stosowane są najczęściej w zabytkowych budynkach, aby zachować ich tradycyjny styl i charakter. Można również zdecydować się na takie pokrycie dachowe w nowym budynku zbudowanym w starym stylu – nadaje to całej bryle elegancji i wyrafinowania. Z wykorzystaniem takich dachówek można wykonać lukarny oraz ciekawe wzory na dachu. W ofercie Creaton karpiówki występują w aż 19 odcieniach. Najpopularniejszą karpiówką w ofercie Creatonu jest dachówka Klassik.

Dachówka płaska Creaton

Od jakiegoś czasu bardzo modne są płaskie dachówki. I nic dziwnego – prezentują się na dachu bardzo elegancko. Ten rodzaj pokrycia dachowego najczęściej stosowany jest w budynkach o nowoczesnym designie, ale sprawdzą się także na bardziej tradycyjnych bryłach. Decydując się na płaskie dachówki trzeba pamiętać o tym, że należy je bardzo dokładnie ułożyć. One nie wybaczają żadnych niedociągnięć, nawet tych najmniejszych! Za jeden z najpopularniejszych modeli płaskiej dachówki trzeba zapłacić od 73 do 90 złotych za m² – tyle wynosi cena dachówki Domino marki Creaton.

Dachówka holenderska płaska

Firma Creaton oferuje bardzo szeroki wybór holenderskich dachówek płaskich. Do najpopularniejszych modeli można zaliczyć dachówki Titania, Futura i Harmonica. To chyba najbardziej klasyczne pokrycie dachowe. Pozwala uzyskać bardzo tradycyjny i elegancki efekt dzięki falistej strukturze dachówek. Holenderskie dachówki sprawdzają się na dachach o nietypowym kształcie, ponieważ łatwo jest je docinać i dopasowywać. Dodatkowo dzięki swojej budowie są bardzo odporne na wodę, porastanie mchem oraz inne czynniki atmosferyczne i środowiskowe.

Esówki Creaton

Powyżej opisaliśmy dachówki holenderskie płaskie, natomiast esówki to dokładnie takie same dachówki, ale o tradycyjnym kształcie. Ich nazwa bierze się od charakterystycznego kształtu, który przypomina literę S. Tym, co wyróżnia dachówki holenderskie na tle innych jest sposób ich montażu – esówki mocuje się do łat w więźbie dachowej przy pomocy specjalnych zaczepów. Podobnie jak ich płaska wersja, doskonale nadają się do pokrywania dachów o nietypowej budowie.

Esówki odznaczają się zmienną długością krycia – oznacza to, że łatwo można dopasowywać rozstawienie zaczepów w dachówkach zależnie od rozmieszczenia łat w więźbie dachowej. Dzięki temu esówki są bardzo komfortowe i łatwe w montażu. W ofercie firmy Creaton znajdziemy dwa modele esówek: Sinfonie i Melodie.

Dachówka marsylka Creaton

Kto pomyślał, że nazwa „marsylka” wskazuje na francuskie pochodzenie tej dachówki, ten srogo by się zdziwił. Otóż marsylka została wynaleziona przez niemiecki zakład Ludowici w drugiej połowie XIX wieku, a jej oryginalna nazwa brzmiała „Z1 Muldenfalzziegel”, czyli po prostu „dachówka muldowa Z1”.

Charakterystyczne wgłębienie w środku dachówki daje naprawdę ciekawy efekt na całym dachu. W marsylkach zaczepy są ulokowane u góry i z boku dachówki, dzięki czemu łatwo i przyjemnie się je układa. Zastosowane przez Creaton technologie sprawiają, że zawarte w powietrzu i deszczu zanieczyszczenia nie osadzają się na dachówkach. Firma ma w swojej ofercie dwa modele marsylek: Rapido i Ratio.

Dachówki Creaton – opinie i oferta

Opinie o dachówkach Creaton są w większości bardzo dobre. Klienci chwalą przede wszystkim bardzo elegancki i atrakcyjny wygląd dachówek. Powtarzają się opinie w rodzaju „Sąsiedzi i znajomi mnie pytają co to za dachówki!”. Produkty Creaton są dość drogie, ale cena nie zraża klientów. Większość jest zdania, że cena idzie w parze z jakością, a za jakość warto więcej zapłacić. Zachęca też okres gwarancji – Creaton obiecuje aż 50 lat trwałości dachówek!

Na forach internetowych można znaleźć niepochlebne opinie na temat produktów tej firmy, jednak warto zwrócić uwagę na czas, w którym zostały opublikowane. Wspomniane złe opinie pochodzą z 2003 roku – od tego czasu zdecydowanie technologia poszła do przodu, a oferta zdążyła się zmienić.

Dachówki ceramiczne Creaton Titania

Najpopularniejszy chyba model dachówki firmy Creaton to Titania. Titania to dachówka ceramiczna holenderska. Znana jest z „formatu 10”, co oznacza zużycie na poziomie 9-10 dachówek na metr kwadratowy.

Wymiary dachówki ceramicznej Titania

Titania Creaton występuje w jednym wymiarze: około 324 x 515 mm. Jedna dachówka waży około 5 kilogramów, a metr kwadratowy dachówek niecałe 47 kg. Resztę danych technicznych Titanii Creaton można znaleźć na stronie internetowej producenta.

Creaton Titania – rozstaw łat

Są trzy możliwe ustawienia rozstawu łat. Od niego zależy szerokość krycia, gdzie przy najwęższym rozstawieniu zużywa się 9 sztuk dachówek na m², a przy najszerszym – 10,1 sztuk na m². Rozstaw łat Titanii marki Creaton wynosi odpowiednio 259, 261 lub 263 mm.

Dachówka Creaton Titania – cena

Cena dachówek Titania Creaton podawana jest za metr kwadratowy dachówek lub 1000 sztuk. Zależnie od wyboru materiału, za Titanię przyjdzie nam zapłacić od blisko 45 do 55 zł za m² lub od 4990 do 6140 zł za 1000 sztuk. Należy mieć na uwadze to, że minimalne zużycie (przy najwęższym rozstawie zaczepów) wynosi 9 sztuk na metr kwadratowy.

Creaton Simpla XXL

Creaton Simpla to płaska ceramiczna dachówka w rozmiarze XXL. Bardzo duży rozmiar dachówki (300 x 500 mm) przyspiesza prace dekarskie, pozwala zaoszczędzić ilość materiału potrzebnego do pokrycia dachu, a przede wszystkim wygląda bardzo efektownie. Za 1000 sztuk dachówek Creaton Simpla trzeba zapłacić od 6750 do 7250 złotych.

Creaton Premion – cena dachówek premium

Premion to, jak sama nazwa wskazuje – dachówki klasy premium. Te barwione w masie ceramiczne dachówki o jednolitej barwie nie tylko fantastycznie wyglądają. Są też wyjątkowo odporne na szkodliwy wpływ środowiska oraz bardzo niskie temperatury. Te dachówki Creaton wyróżniają się wyjątkową mrozoodpornością. Producent przeprowadził testy polegające na tysiąckrotnym zamrażaniu i rozmrażaniu dachówek – Premion wyszedł z tego bez szwanku! Za metr kwadratowy tych wyjątkowych dachówek trzeba zapłacić od 51 do 77 złotych.

Creaton Futura

Creaton Futura to holenderskie dachówki płaskie. Świetnie sprawdzają się w klasycznym budownictwie ze względu na ich tradycyjny kształt. W ofercie znajdziemy bardzo duży wybór kolorów i aż cztery warianty powierzchni. Wymiary Futury to około 300 x 482 mm, a za metr kwadratowy tych dachówek przyjdzie nam zapłacić od 53 do 90 złotych.

Dachówka Creaton Domino

Jeżeli poszukujemy standardowych, mocnych dachówek płaskich, to Creaton Domino będzie najlepszym wyborem. Dachówki, zgodnie ze swoją nazwą, wyglądem przypominają kostkę domina i ułożone na dachu tworzą bardzo interesujący efekt. Unikalny kształt sprawia, że woda z łatwością spływa po dachówkach, więc nie tworzą się zacieki. Creaton Domino można stosować już na dachach o kącie nachylenia od 10 stopni.

Creaton Domino – cena

Cena 1000 sztuk dachówek Domino wynosi, zależnie od wybranego koloru i materiału, od 5850 zł do 7300 zł.

Creaton Balance

Kolejną propozycją płaskich dachówek holenderskich od firmy Creaton jest model Balance. Zaprojektowane w nich zamki są tak szczelne, że gwarantują iż w szczeliny nie wedrze się woda, nawet przy bardzo silnym wietrze. Dodatkowo ich budowa zapewnia dużą wytrzymałość. Solidne i trwałe pokrycie dachowe to gwarancja dachu o długiej żywotności! Ile kosztuje Creaton Balance? Między 5500 a 7050 zł za 1000 sztuk.

Creaton Visio

Creaton Visio to płaskie dachówki klasy premium. Wykonane są z najlepszej jakości gliny i barwione w masie – oznacza to, że po cięciu dachówki te nie wymagają malowania krawędzi. Ich powierzchnia jest jednolita. Przy produkcji Visio zastosowano specjalną technologią Keralis, dzięki czemu dachówki są wyjątkowo odporne na czynniki atmosferyczne i wpływ zanieczyszczeń środowiska. Są odpowiednio droższe – za 1000 sztuk dachówek Visio trzeba zapłacić od 7400 do 10400 złotych.

Dachówki Cantus – Creaton

Następnym produktem premium w ofercie Creaton są dachówki Cantus. Te również są barwione w masie i z pewnością spodobają się miłośnikom klasycznego budownictwa ze względu na bogatą kolorystykę – można wybrać klasyczny ceglany kolor dachówek, jak i ciemne, nowoczesne barwy. Również w tym przypadku zastosowano technologię Keralis chroniącą pokrycie dachowe przed wpływem środowiska. Kantus kosztuje 4600 – 6850 zł za 1000 sztuk.

Dachówki Creaton Optima

Optima to typ dachówki zakładkowej z jedną muldą – model podobny do omawianej wyżej marsylki. Rynienka pośrodku pozwala łatwo odprowadzać wodę, a specjalnie zaprojektowany spód dachówki chroni dach przed deszczem. Klasyczny kształt Optimy wspaniale odbija światło i tworzy na dachu bardzo ciekawy efekt.

Creaton Optima – cena

Ceny Optimy są bardzo rozsądne. Klasyczny model, czyli dachówki w kolorze naturalnej czerwieni są zarazem najbardziej ekonomicznym wyborem – ich cena wynosi 4450 zł za 1000 sztuk. Koszt wzrasta wraz z różnicą w kolorze i materiale, a najdroższe dachówki w kolorze glazurowanej czerni kosztują 6050 zł za 1000 sztuk.

Creaton Maxima – charakterystyka

Ten model dachówki zdobędzie uznanie wśród osób preferujących tradycyjne budownictwo i ekonomiczny remont. Maxima ze względu na swój kształt i użyty materiał doskonale sprawdza się przy wymianie starego pokrycia dachowego na nowe. Ta cecha jest szczególnie ważna przy zabudowie szeregowej – Maxima nie będzie się wiele różnić od dachówek na sąsiadujących budynkach, dzięki czemu całość będzie wyglądać spójnie. Bardzo zachęcająca jest również cena – najtańszy model w kolorze czerwieni naturalnej kupimy za niecałe 5 tysięcy złotych za 1000 sztuk.

Dachówka Creaton Ratio – charakterystyka

Ratio to najwierniej odwzorowana klasyczna dachówka marsylka, jaką można obecnie znaleźć na polskim rynku. Pokryte nią dachy najlepiej wyglądają na budynkach w stylu rustykalnym i tradycyjnym. Ratio jest dostępna w 11 kolorach. Najciekawiej prezentuje się opcja Noblesse – wykorzystano w niej efekt płomieniowania, dzięki czemu dachówki wyglądają bardzo oryginalnie i stylowo.

Creaton Ratio – cena

Najtańszy model Creaton Ratio kosztuje 4450 zł za 1000 sztuk. Natomiast wspomniany wyżej Noblesse jest najdroższą dachówką z serii Ratio i kosztuje 7250 zł za 1000 sztuk. Jednak efekt jest naprawdę wart tych pieniędzy!

Wady i zalety dachówek Creaton

Do zalet dachówek Creaton zdecydowanie trzeba zaliczyć ich trwałość i solidność. Nie są to najtańsze dachówki na rynku właśnie dlatego, że producent szczególnie naciska na jakość wykonania. Kolejną cechą zachęcającą do zakupu jest wygląd. Nie oszukujmy się, dach spełnia dwie podstawowe funkcje: po pierwsze ma nie przeciekać, a po drugie ma być ładny. Oferta Creatona jest olbrzymia, a streścić ją można w słowach „Dla każdego coś miłego”. Znajdziemy tam standardowe dachówki holenderskie, płaskie dachówki pasujące do nowoczesnych budynków, a także marsylki wyglądające najlepiej na starych domach w stylu rustykalnym.

Pewną wadą są zdarzające się w niektórych modelach odbarwienia. Część klientów skarży się na fakt, że niektóre czarne dachówki po czasie pokrywają się czymś w rodzaju białego nalotu, który tworzy się niejako wewnątrz dachówki. Jednak takie opinie przewijały się dobre dziesięć lat temu, dlatego całkiem prawdopodobne jest, że dziś dzięki dynamicznemu rozwojowi technologii takie defekty już nie występują.

Sanplast – co to za firma?

Sanplast to firma produkująca armaturę do łazienek. Ich historia to prawdziwe amerykańskie „od zera do milionera”. Blisko 40 lat temu dwóch braci założyło firmę i produkowali nadkola samochodowe. Z czasem poszerzyli ofertę o zlewozmywaki, a przełomem były kabiny prysznicowe – w 1991 roku Sanplast był monopolistą, ponieważ nikt inny na rynku nie sprzedawał kabin do pryszniców! Firma zaczęła błyskawicznie się rozwijać. Wprowadzali do oferty kolejne produkty, założyli własną hurtownię szkła, a dziś są ogromną firmą zatrudniającą 480 pracowników, której biura i hale produkcyjne zajmują łącznie 38 tysięcy metrów kwadratowych!

Opinie o firmie Sanplast

Klienci są generalnie zadowoleni z produktów, jednak czytając opinie w Internecie trudno nie dojść do wniosku, że Sanplast ma pewne problemy z terminowością. Przewijają się głosy o tym, że standardowy termin oczekiwania na produkty to trzy tygodnie – nawet w sytuacji, gdy nie zamawiamy wanny, tylko małe części i mieszkamy blisko firmy. Wynika z tego, że prawdopodobnie Sanplast większość produktów musi za każdym razem zamawiać u dystrybutora. Kilku klientów skarżyło się również na to, że mimo iż byli umówieni na załadunek na konkretną godzinę, musieli długo czekać.

Sanplast – serwis pogwarancyjny

Sanplast daje swoim klientom 84 miesiące gwarancji na niezmienność barwy akrylu i 24 miesiące na wady innych elementów. Co może być istotne dla osób mieszkających za granicami naszego kraju, zasięg ochrony gwarancyjnej dotyczy tylko obszaru Polski. Serwis gwarancyjny nie obejmuje naprawy uszkodzeń powstałych w wyniku niewłaściwego użytkowania czy montażu i naturalnego zużycia.

Na terenie naszego kraju funkcjonuje 12 serwisów firmy Sanplast. Można je wygodnie znaleźć na stronie internetowej, gdzie podane są dokładne lokalizacje i kontakt. Opinie w Internecie na temat serwisu Sanplast są niezbyt pochlebne. Klienci skarżą się, że obsługa jest nieprofesjonalna – np. niedokładne położenie silikonu dookoła brodzika po zgłoszeniu klienta, że kabina przecieka.

Radaway czy Sanplast?

Firmy zasadniczo nie różnią się bardzo od siebie. Ich oferta jest podobna, a ceny praktycznie takie same. Przewagą Sanplastu jest to, że mają swój firmowy sklep internetowy. Radaway nie prowadzi sprzedaży na swojej stronie i ich produktów trzeba szukać na stronach sklepów z armaturą łazienkową. To dość spory minus, szczególnie dla osób które nie poruszają się zbyt sprawnie w Internecie.

Opinie o produktach firmy Sanplast

Opinie na temat Sanplastu są podzielone. Jedni klienci chwalą solidność wykonania i doskonałą obsługę, a inni wręcz przeciwnie – skarżą się na szybko psujące się części i nieprofesjonalnych serwisantów. Zapraszamy do zapoznania się z opiniami na temat produktów firmy Sanplast – być może nasz artykuł pomoże Państwu podjąć decyzję dotyczącą zakupu armatury.

W ofercie firmy Sanplast znajdziemy kabiny prysznicowe, drzwi, brodziki i wanny. W skład pryszniców Sanplast wchodzą osobno brodzik i kabina – to bardzo istotne i trzeba o tym pamiętać przy składaniu zamówienia.

Kabiny prysznicowe firmy Sanplast

Wybór kabin Sanplast jest bardzo szeroki. Pierwsze, na co trzeba się zdecydować, to rodzaj kabiny. Dziś producenci armatury oferują nie tylko klasyczne kabiny z brodzikiem, ale także same drzwi do zabudowanego prysznica, kabiny montowane na wannie, ścianki do pryszniców czy kabiny walk-in, czyli otwarte – nie posiadają brodzika ani drzwi. To ostatnie rozwiązanie jest od pewnego czasu bardzo modne, szczególnie w nowoczesnych wnętrzach.

A jakie są opinie na temat kabin prysznicowych Sanplastu? Weźmy na tapet klasyczną półokrągłą kabinę 90×90 z wysokim brodzikiem i przesuwanymi drzwiami za 1700 złotych za całość. Klienci chwalą solidne wykonanie kabiny oraz piszą, że jest bardzo funkcjonalna i nadaje się nawet do małej łazienki. Dodatkowym plusem, na jaki zwracają uwagę jest łatwy montaż.

Kolejne są opinie dotyczące nieco droższego modelu kabiny Sanplast bez brodzika, z uchylnymi drzwiami za 2200 zł. Kupujący doceniają nowoczesny i elegancki wygląd kabiny. Podobnie jak w przypadku omawianego wcześniej produktu, zaletą jest fakt, że mieści się w małej łazience. Jednak bądźmy uważni, gdy zamawiany sprzęt musi idealnie, co do centymetra pasować do założonego planu – pewien zdenerwowany klient poskarżył się, że kabina zamiast obiecanych 120 cm długości ma 116 cm, co zaburzyło mu plan aranżacji łazienki.

Drzwi prysznicowe firmy Sanplast

Firma prowadzi sprzedaż drzwi jako części kabin prysznicowych Sanplast lub osobnych produktów. Takie drzwi montowane są w prysznicach, które z trzech stron obudowane są ścianą. Można też po prostu dobrać wymarzony model drzwi do wybranej kabiny. Dostępne są drzwi przesuwne, łamane, wahadłowe i skrzydłowe. Ceny wahają się od blisko 1000 do 3000 tysięcy złotych za drzwi.

Przyjrzymy się opiniom na temat modelu skrzydłowych drzwi za 1600 złotych. Klient pisze, że uszczelnienie skrzydła pozostawia wiele do życzenia – drzwi nie są szczelne i woda wypływa na zewnątrz brodzika. Z kolei drzwi do wnęki za 2500 zł (model Altiia) cieszą się uznaniem. Model jest chwalony za nowoczesny, „designerski” wygląd i wysoką jakość wykonania. Średnia ocen tego produktu to 4,8/5, czyli całkiem nieźle! Dobrymi opiniami cieszą się też tańsze drzwi za 800 zł. Według klientów są ładne, dobrze wyglądają i są porządnie zamontowane.

Brodziki firmy Sanplast

Po drzwiach czas na kolejny element kabin Sanplast, czyli brodziki. Wydawałoby się, że odchodzi się już od brodzików na rzecz kabin walk-in. Rzeczywiście, takie kabiny wyglądają niezwykle elegancko (i są odpowiednio droższe), jednak trzeba pamiętać także o funkcjonalności. Wysoki brodzik sprawdzi się doskonale w przypadku rodzin z małymi dziećmi w niewielkich mieszkaniach, gdzie trudno znaleźć w łazience miejsce na wannę. Do tego w takim brodziku możemy wygodnie zrobić ręczne pranie lub wykąpać psa.

Jeśli nie podobają nam się wysokie brodziki, to sklepy mają w ofercie szeroki wybór brodzików niskich. To znacznie lepsze rozwiązanie dla osób starszych i mających problemy z poruszaniem się oraz dla starszych dzieci. Do ściany, do której przylega prysznic można łatwo przymocować wygodne siedzisko, które znacznie ułatwia kąpiel i zapewnia większą samodzielność osobom, które normalnie potrzebowałyby pomocy. W przypadku osób na wózkach inwalidzkich najlepsza będzie kabina walk-in bez brodzika. Trzeba tylko wziąć to pod uwagę już na etapie budowy lub remontu łazienki i zadbać o minimum dwucentymetrowy spadek, tak aby woda nie zalewała łazienki.

Brodziki Sanplastu cieszą się dobrymi opiniami. Klienci doceniają solidność i jakość wykonania za rozsądną cenę. Wymienianą zaletą jest także łatwość montażu brodzika Sanplastu.

Wanny firmy Sanplast

Jeżeli ktoś marzy o wannie, to powinien zapoznać się z ofertą Sanplastu – wybór jest naprawdę imponujący! Możemy zdecydować się na wannę prostokątną, symetryczną, asymetryczną, okrągłą, trapezową lub sześciokątną, a następnie zastanowić się czy chcemy mieć wannę z hydromasażem czy bez. Do tego ceny są zachęcające – najtańszy model kupimy już za 560 złotych, a ceny wanien narożnych zaczynają się od 1120 złotych. Opinie są generalnie dobre. Klientom podoba się wykonanie i funkcjonalność produktów, chociaż niektórzy narzekają na odcień bieli nieodpowiadający ich oczekiwaniom i fakt, że dokładne wyczyszczenie wanny bez jej zarysowania stanowi wyzwanie. Zwracają uwagę na ceny wyższe niż u części konkurencji ale przyznają, że jakość zdecydowanie rekompensuje różnicę w cenie.

Sanplast – części zamienne

W ofercie części zamiennych znajdziemy uszczelki do kabin prysznicowych Sanplast, rolki, zawiasy, łączniki i inne elementy niezbędne do montażu i naprawy. Niestety, opinie dotyczące serwisu i części do kabin prysznicowych Sanplastu są mocno nieprzychylne. Często powtarzają się te mówiące o tym, że na rynku praktycznie nie istnieją tańsze zamienniki i wszystkie części trzeba zamawiać u producenta, czyli w firmie Sanplast.

Pewien klient wyraził swoje niezadowolenie, wystawiając najniższą ocenę. W komentarzu napisał, że zepsuły się rolki do kabiny i za nowe musiał zapłacić 800 złotych, podczas gdy rolki do kabin innych producentów kosztują 50-100 złotych. Niestety zamienniki nie pasują i musiał kupić oryginalne części Sanplast. Do tego na wysyłkę nowych części do kabin prysznicowych i innych produktów Sanplastu bardzo długo się czeka – firma zapewnia, że wyśle zamówienie tego samego dnia, ale wielu klientów narzeka, że musieli czekać od jednego tygodnia do trzech.

Sanplast – cennik

Oferta cenowa Sanplastu kształtuje się następująco:

Kabiny

• Prysznicowe klasyczne: 525 zł – 5000 zł
• Walk-in: 715 zł – 2530 zł
• Nawannowe: 770 zł – 1420 zł
• Drzwi: 920zł – 3000 zł

Brodziki

Za wysoki brodzik zapłacimy około 700 – 1000 złotych. Z kolei koszty niskich brodzików wahają się między 750 a 1800 złotych.

Wanny

Najtańszą prostokątną wannę z akrylu kupimy już za 560 złotych. Cena zwiększa się wraz z designem wanny oraz materiałem użytym do jej wyprodukowania. 500 złotych więcej kosztuje wanna dwuosobowa z odpływem pośrodku oraz wygodnymi oparciami z obu stron. Najdroższe są wanny z odlewu mineralnego, odpornego na grzyby i bakterie. Za armaturę z tego materiału trzeba zapłacić blisko 6 tysięcy złotych!

Co to jest Sadpal?

Sadpal to środek wykorzystywany do czyszczenia komina ze smoły. Ma postać zielonego proszku, który wsypuje się do pieca podczas spalania w formie saszetek lub wkładów. Ten preparat do czyszczenia kominów sprawdza się przy dopalaniu sadzy oraz innych związków organicznych, które gromadzą się w piecu i przewodzie kominowym, a ich nadmiar powoduje uszkodzenia i zmniejsza wydajność spalanego paliwa (a tym samym zwiększa wydatki na węgiel i drewno). Dodatkowo sadza w kominie jest odpowiedzialna za większe emitowanie dwutlenku siarki do atmosfery. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest kilka:

• Niepoprawna metoda palenia – niestety, wciąż popularne palenie „od dołu” jest jednym z głównych powodów tworzenia się warstwy sadzy w piecu, a do tego przy tym sposobie palenia z komina się kopci i zanieczyszczamy całą okolicę. Warto również przypomnieć, że ta metoda marnuje aż 30% paliwa!
• Palenie z niskim dopływem powietrza – tzw. Ćmienie opału to kolejny sposób na zafundowanie sobie sadzy w kominie. Przy niskim dostępie powietrza w trakcie palenia, temperatura spalania jest niska i paliwo zamiast się palić, to bardzo się kopci wytwarzając przy tym ogromne ilości dymu,
• Za duży piec – podobnie jak w przypadku opisywanym wyżej, temperatura spalania w zbyt dużym kotle będzie za niska by efektywnie wykorzystać całe paliwo, a zamiast tego tworzy się głównie gęsty, smolisty dym.
• Mokre drewno – częsty błąd popełniany przez osoby korzystające z pieców czy kominków. Niedosuszone lub wręcz mokre drewno zamiast się palić, to niezwykle mocno się kopci. Korzystanie z takiego paliwa to gotowy przepis na smołę w kominie.

Proszek do czyszczenia komina Sadpal – zastosowanie

Środek do czyszczenia komina ze smoły Sadpal to mieszanka soli nieorganicznych w formie zielonego proszku. W temperaturze powyżej 655 stopni Celsjusza sole te ulegają rozpadowi i w efekcie osiągają właściwości katalizujące. Wypalacz sadzy Sadpal pozwala pozbyć się sadzy z komina, która po użyciu produktu ulatnia się w postaci dwutlenku węgla. Temperatura działania Sadpalu to przedział od 340 do 650 stopni Celsjusza.

Sadpal to nie tylko doskonały wypalacz sadzy. Dobrze jest też stosować go profilaktycznie podczas palenia w piecu, ponieważ poprawia on proces spalania – zmniejsza zawartość dwutlenku węgla w dymie. Dodatkowo obniża ryzyko korozji pieca i minimalizuje zapylenie. Regularne, systematyczne stosowanie Sadpalu pozwala pozbyć się złogów z pieca, dzięki czemu będzie on dłużej sprawny w okresie grzewczym – kocioł nie będzie wymagał częstego czyszczenia, a tym samym przerwy związane z czyszczeniem i konserwowaniem go będą krótsze i rzadsze.

Jak wyczyścić komin ze smoły?

Czyszczenie komina ze smoły za pomocą Sadpalu jest bardzo proste. Nie wymaga żadnych specjalistycznych narzędzi ani rozmontowywania pieca. Proszek w formie saszetek lub wkładów dodaje się do opału i wystarczy poczekać. Gdy temperatura w piecu jest poniżej 340 stopni, to Sadpal jeszcze nie działa. W tym czasie zbiera się sadza i substancje smoliste. Powyżej tej wartości zaczyna się praca Sadpalu – środek ten sprawia, że czarna sadza na ściankach pieca zaczyna się palić i ulatniać przez komin. Oczywiście, jeżeli grube złogi z sadzy zalegają w przewodzie kominowym, to nie usuniemy ich samodzielnie przy pomocy proszku. Do dokładnego wyczyszczenia komina ze smoły niezbędna jest pomoc fachowca – kominiarza.

Jak długo wypala się sadza w kominie z proszkiem Sadpal?

Usuwanie sadzy za pomocą Sadpalu trwa dokładnie tyle, ile palenie wybranego przez nas paliwa w piecu. Produkt ten działa przez cały czas spalania opału w temperaturze od 340 do 650 stopni Celsjusza. Zwykle na początku palenia do pieca aplikuje się taką ilość Sadpalu, aby dym wydobywający się z komina był biały. Następnie dawkuje się proszek w ilości ok. 1,5 – 3 kg na tonę węgla.

Sadpal – opinie

Na forach internetowych można przeczytać różne opinie na temat proszku do czyszczenia komina Sadpal. Użytkownicy najczęściej pytają o sens stosowania takich produktów i są ciekawi efektów. Większość jest zasadniczo zadowolona z działania Sadpalu. Jak piszą, proszek jest łatwy w zastosowaniu i dość dobrze usuwa sadzę z kotła i komina, a sami zamierzają go stosować w następnym sezonie grzewczym. Jeden z użytkowników podzielił się informacją, jakoby jeden z wiodących producentów pomp ciepła sam rekomendował Sadpal do usuwania sadzy z komory spalania. Z kolei inny klient był rozczarowany – jak twierdzi, poza niebieskim płomieniem nic szczególnego się w piecu nie działo i sadza jak była, tak jest. Jednak zwraca uwagę na fakt, że Sadpal przynajmniej nie był drogi.

Niektórzy użytkownicy zauważyli, że usuwana przez Sadpal sadza ucieka przez komin w formie kuleczek, które rozrzucane są przez wiatr po całej okolicy. Pewien klient tak się tym zraził, że oświadczył iż nigdy więcej Sadpalu nie użyje, ponieważ jego dach i taras sąsiada pełne były kuleczek z sadzy, a on sam nie rozumie jak takie rozwiązanie ma być ekologiczne i bezpieczne dla środowiska.

Saszetki Sadpal – zestaw do czyszczenia pieca

Sadpal można kupić w osobnych workach po 1 kg każdy lub w zestawie składającym się z 10 saszetek po 100 gram. To lepsze rozwiązanie dla osób, które zamierzają używać wypalacza sadzy profilaktycznie, dokładając go do niewielkiej ilości opału.

Czy czyszczenie pieca Sadpalem jest bezpieczne?

Opinie ekspertów co do bezpieczeństwa usuwania sadzy w piecu Sadpalem są bardzo negatywne. Okazuje się, że podczas spalania preparatu dochodzi do uwolnienia się dużej ilości dioksyn – bardzo trujących związków chemicznych, które prowadzą do ciężkich zatruć, niepłodności, mutacji kodu DNA, rozwoju nowotworów, a nawet wykorzystuje się je jako broń chemiczną. Chemicy sprawdzili toksyczność Sadpalu spalając go w laboratorium i stwierdzili, że powstający podczas spalania popiół jest szkodliwy dla zdrowia. Musieli w tym celu zastosować specjalne środki ostrożności, czego przecież nie robią zwykli użytkownicy! Według ekspertów, częsty kontakt z trującym popiołem jest bardzo niebezpieczny. Na plus można zaliczyć fakt, że Sadpal nie wybucha i jest niepalny.

Czy środek do czyszczenia komina Sadpal ma skutki uboczne?

Poza dioksynami, w spalinach tworzących się podczas stosowania Sadpalu znajdują się chlorobenzeny. To niebezpieczne substancje, które wydzielane się podczas spalania, zwłaszcza w tz. „kopciuchach”. Przy użyciu proszku ilość chlorobenzenów i dioksyn wzrasta nawet kilka tysięcy razy! Dioksyny są bardzo trujące i niebezpieczne – u człowieka, który regularnie je wdycha lub spożywa z żywnością będzie dochodziło do stopniowej degeneracji narządów wewnętrznych.

Substancje te znajdują się bowiem nie tylko w powietrzu, ale i w jedzeniu – zwierzęta karmione paszą rosnącą na terenach, gdzie stężenie dioksyn jest wysokie lub w przypadku, gdy trzoda tak jak człowiek wdycha te substancje, to mięso, jaja, mleko i inne produkty pochodzenia zwierzęcego są skażone dioksynami. Przeprowadzono badanie które wykazało, że jaja od kur hodowanych w przydomowych zagrodach zawierają wielokrotnie wyższą wartość dioksyn niż normalnie.

Jakie zalety posiada środek do czyszczenia pieca Sadpal?

Do zalet czyszczenia kominka z sadzy za pomocą Sadpalu można zaliczyć:

1. Łatwość w użytkowaniu – do stosowania proszku nie jest potrzebny specjalistyczny sprzęt ani wiedza,
2. Zmniejszenie dymienia z komina – Sadpal tworzy mnie toksyczny, biały dym,
3. Ograniczenie gromadzenia się sadzy na ściankach pieca i w kominie,
4. Obniżenie emisji tlenku węgla i dwutlenku siarki,
5. Jest niepalny i niewybuchowy, dzięki czemu jest bezpieczny dla użytkownika,
6. Systematyczne stosowanie pozwala zdecydowanie obniżyć ilość gromadzącej się w piecu sadzy.

Z czym nie poradzi sobie proszek do czyszczenia komina Sadpal?

W przypadku środków domowego użytku nie ma co liczyć na cud – jeśli piec lub komin jest bardzo zanieczyszczony, to Sadpal sobie z nim nie poradzi. Proszek nie wypali grubej warstwy złogów z sadzy, a może je jedynie osłabić, co pomoże ją usunąć mechanicznie. Sadpal nie jest również magicznym proszkiem, który zamieni słabej jakości opał w doskonałe paliwo, także nie można liczyć na to, że posypane Sadpalem mokre drewno będzie się świetnie palić. Produkt ten nie jest również receptą na kopcenie z komina. Aby tego uniknąć, trzeba zmienić sposób palenia z tego „od dołu” na „od góry”, dzięki czemu gryzący dym nie będzie występował. Słowem, Sadpal nie zlikwiduje konsekwencji złych nawyków palenia w piecu – dobrych musimy nauczyć się sami.

Sadpal – cena

Sadpal występuje w workach o różnej gramaturze oraz w saszetkach. Przykładowe ceny najpopularniejszych produktów Sadpal:

• Sadpal worek 1 kg: około 11 – 15 zł
• Sadpal zestaw 6 worków po 1 kg: około 54 zł
• Sadpal saszetki 10x100g: około 31 zł
• Sadpal worek 23 kg: około 195 – 230 zł

Skuteczne wypalanie sadzy – hit czy kit?

Czy wypalanie z komina sadzy za pomocą proszku jest skuteczne? Sam producent informuje o tym, że Sadpal nie jest w stanie usunąć złogów w stu procentach, a jedynie ułatwi czyszczenie pieca i systematycznie stosowany zapobiegnie odkładaniu się sadzy. Skuteczność produktu jest tak bardzo zależna od stanu kotła, który chcemy wyczyścić, że w szczególnie zanieczyszczonych piecach zupełnie się on nie sprawdzi. To dobry produkt do profilaktycznego stosowania oraz czyszczenia słabo zabrudzonych kotłów, jednak jeśli nasz piec pełen jest złogów, to należy wezwać kominiarza.

DeWalt – co to za firma?

Ojcem założycielem firmy DeWalt jest Raymond E. DeWalt, który założył to przedsiębiorstwo w 1923 roku w Stanach Zjednoczonych. Jest on także wynalazcą pilarki ramieniowej, od której to produkcji firma DeWalt zaczęła swoją działalność. Od początku zakład wytwarzał narzędzia do obróbki drewna, następnie poszerzył ofertę o narzędzia do metalu.

Firma bardzo szybko się rozwijała i w 1960 roku została przejęta przez Black & Decker, która do dziś produkuje i sprzedaje elektronarzędzia pod marką DeWalt. Do oryginalnej nazwy powrócono w 1989 roku, gdy Black & Decker dzięki intensywnej akcji rebrandingowej zaczął sprzedawać swoje produkty pod marką DeWalt. Dziś firma produkuje i sprzedaje profesjonalne narzędzia do obróbki drewna i metalu. Blisko sto lat od wynalazku Raymonda E. DeWalta korporacja kontynuuje pionierskie tradycje założyciela i w 2018 roku wypuściła pierwszą na rynku baterię hybrydową do elektronarzędzi.

DeWalt Polska

Firma DeWalt w Polsce jest filią Black & Decker, której główna siedziba mieści się w Stanach Zjednoczonych w Baltimore. Polska filia Stanley Black & Decker Polska Sp. z o.o. znajduje się w Warszawie i zatrudnia 570 osób.

Opinie o firmie DeWalt

Aby uzyskać pełen obraz opinii na temat firmy DeWalt, zapoznaliśmy się z recenzjami klientów w sklepach internetowych i na forach dyskusyjnych. Polacy mają dobre zdanie o firmie – średnia ocena wystawiona tej korporacji wynosi 4 na 5 punktów. Chwalona jest postawa pracowników oraz nowoczesny biurowiec, choć pojawiła się niepochlebna opinia o utrudnionym poruszaniu się po biurze. Jednak ponieważ brzmi ona „Poruszanie się po biurowcu dramat” trudno sprecyzować o co chodziło – czy ciąg komunikacyjny jest niejasny i łatwo się pogubić, czy może budynek nie jest dostosowany do osób mających problemy z poruszaniem się? Nie wiadomo.

DeWalt – gwarancja i serwis

DeWalt oferuje gwarancję na swoje produkty obejmującą okres jednego roku. Można zgłaszać wady produkcyjne oraz materiałowe przez dwanaście miesięcy od dnia zakupu. Wówczas DeWalt bezpłatnie wymieni wadliwe akcesoria, części lub, jeśli to niezbędne, całe urządzenie. Osoby chcące zgłosić reklamację w ramach gwarancji mogą to zrobić poprzez bezpośredni kontakt ze sprzedawcą, formularz na stronie internetowej lub kontaktując się z najbliższym autoryzowanym serwisem gwarancyjnym DeWalt – odnośnik do listy serwisów znajdziemy na oficjalnej stronie firmy.

Istnieje także możliwość przedłużenia okresu gwarancyjnego z jednego roku do trzech lat. Aby to zrobić, należy zarejestrować produkt marki DeWalt na stronie firmy w ciągu maksymalnie czterech tygodni od daty zakupu. W formularzu trzeba wpisać numer seryjny produktu, swoje dane i inne niezbędne informacje – wszystko znajduje się na stronie internetowej. Gwarancję można przedłużyć jedynie w przypadku oryginalnych produktów, kupionych w autoryzowanych sklepach, a ich przeznaczenie musi być związane z działalnością gospodarczą lub zawodową. Przedłużenie gwarancji nie jest możliwe w sytuacji, gdy zamierzamy odsprzedać lub wynająć kupione narzędzie.

Opinie o narzędziach DeWalt

Poniżej zebraliśmy opinie na temat narzędzi DeWalt, żebyście wy nie musieli tego robić! Oceny pochodzą ze sklepów internetowych i for dyskusyjnych. Postaraliśmy się, aby zebrane opinie na temat każdego produktu były możliwie rzetelne i zróżnicowane. Zapraszamy do lektury!

Wkrętarka

Wiertarko-wkrętarki DeWalt cieszą się ogromnym uznaniem użytkowników. Niech dowodem na to będzie fakt, że na kilkadziesiąt dostępnych produktów najniższa ocena wynosi 4/5! O modelu DeWalt DCD777S2T klienci piszą, że urządzenie jest ciche i dobrze leży w ręku. Nieco gorsze opinie zebrała wkrętarka akumulatorowa 18V DeWalt DCD776C2, która według użytkowników nadaje się raczej do domowego warsztatu niż profesjonalnych prac, a żywotność silników powinna być dłuższa. Jeden klient stwierdził wręcz, że „wkrętarka jest tania i właściwie to jej jedyna zaleta”.

Wiertarka akumulatorowa

Pewien klient był poważnie zaskoczony modelem DCD791P2. Jak twierdzi, nie spodziewał się takiej jakości po wiertarce do domowego użytku, ponieważ dotychczas pracował z narzędziami do profesjonalnej pracy i nie widzi większej różnicy. Użytkownicy cenią wiertarki za ich wytrzymałość, prostotę i wysoką jakość.

Wkrętarka taśmowa

Bardzo dobre opinie zebrała wkrętarka z magazynkiem na taśmy, bo aż 4,9/5. Oceniane narzędzie to wkrętarka 18V, model DCF620P2K w zestawie z kufrem transportowym, który zawiera wszystkie części niezbędne do wydajnej pracy. Klienci są zadowoleni z wysokich obrotów urządzenia i jakości wykonania. Jeden użytkownik zwrócił uwagę na to, że magazynek jest ciężki i przez to trudno jest stabilnie trzymać narzędzie w ręku.

Szlifierka akumulatorowa

Zdaniem użytkowników najlepszą szlifierką akumulatorową marki DeWalt jest model DCG405P2. W zestawie znajduje się szlifierka i dwa pojemne akumulatory, które umożliwiają długą pracę, a całość jest spakowana w solidną walizkę transportową.

Młotowiertarka akumulatorowa

Ulubioną młotowiertarką DeWalt według klientów jest model DCH133M1 z akumulatorem. Urządzenie jest dość lekkie, pasują do niego wiertła innych marek i nadaje się do profesjonalnego użytku. Jeden z użytkowników zwrócił uwagę na to, że bateria w akumulatorze o pojemności 4Ah nie jest wystarczająca i lepsze byłyby modele o pojemności 5Ah.

Zakrętarka udarowa

Świetne opinie zebrała zakrętarka udarowa DeWalt DCF887N. Producent zapewnia, że urządzenie jest lekkie, wygodne i kompaktowe, dzięki czemu z łatwością można go używać na małych przestrzeniach. Jak jest w rzeczywistości? Istotnie, użytkownicy są zadowoleni z lekkości zakrętarki, dzięki czemu ręce nie męczą się szybko podczas pracy.

Grubościówka

Dużym uznaniem cieszy się przenośna grubościówka, czyli strugarka grubościowa DeWalt DW733. Według użytkowników urządzenie niesamowicie sprawnie wygładza drewno, dając efekt jak po wyszlifowaniu papierem ściernym. Wiele recenzji mówi o tym, że ten model grubościówki świetnie nadaje się dla osób hobbystycznie pracujących z drewnem – jest solidne, wytrzymałe i niezawodne.

Kompresor

Najczęściej ocenianym przez użytkowników kompresorem akumulatorowym jest model DCC018N. To małe, kompaktowe i lekkie urządzenie nadające się do pracy w wymagających warunkach. Osoby, które kupiły tę sprężarkę oceniają ją bardzo dobrze. Urządzenie pozwala na precyzyjne ustawienie żądanego ciśnienia i nadaje się do pompowania materaca lub opon. Kompresor można wozić w samochodzie i używać w trasie dzięki możliwości zasilania przez przewód samochodowy pod zapalniczkę.

Poziomica

DeWalt produkuje profesjonalne poziomice laserowe, które zbierają pochlebne opinie od klientów. Model DW088K jest bardzo dokładny, wytrzymały i niezwykle prosty w obsłudze. Do tego urządzenie jest dość odporne na uszkodzenia, w tym upadki z niewielkiej wysokości, a akumulatory wystarczają na długą pracę.

Opinie o popularnych zestawach narzędzi akumulatorowych DeWalt

W skład popularnego zestawu narzędzi akumulatorowych DeWalt wchodzą:

• zakrętarka udarowa model DCF887
• wkrętarka udarowa model DCD796
• Szlifierka kątowa 125 mm model DCG405
• Młotowiertarka model DCH273
• dwa solidne kufry narzędziowe
• 3 akumulatory 5Ah
• ładowarka wielonapięciowa

Klienci są zasadniczo zadowoleni z produktów. Jednakże narzekają na to, że w tej cenie zestaw powinien zawierać nieco lepsze urządzenia, a nie najtańsze z oferty DeWalt.

Akcesoria dodatkowe firmy DeWalt

W sprzedaży dostępny jest szeroki wybór akcesoriów DeWalt do produktów marki. Można kupić oryginalne wiertła, brzeszczoty, tarcze, ładowarki i akumulatory, otwornice, papiery i tarcze szlifierskie, noże do elektronarzędzi i inne, w tym akcesoria ułatwiające pracę: np. pas narzędziowy albo osłony odsysające do szlifierek. Firma prowadzi nawet sprzedaż odzieży roboczej – kto nie chciałby spróbować spodni DeWalt? Opinie na temat akcesoriów są dobre, klienci są zadowoleni z szybkiej obsługi i dobrej jakości produktów.

DeWalt – części zamienne

Części do urządzeń DeWalt można wygodnie zamówić przez internet na stronie autoryzowanego dystrybutora. Tam wystarczy wpisać numer modelu naszego urządzenia, a serwis przeniesie nas na podstronę z interaktywną mapą części urządzenia. Każdy element jest podpisany numerem, na który należy kliknąć, wpisać zamawianą ilość, dodać do koszyka i zamówić. I już! Prawda, że to proste?

Wiercenie w gresie – podstawowe informacje

Na początku wyjaśnijmy sobie czym jest gres oraz na czym polega różnica między standardowymi płytkami ceramicznymi, a płytkami z gresu. Jest ona dość prosta – do produkcji gresu używa się innych materiałów (kwarcu, skalenia i kaolinu) oraz innego sposobu wytwarzania (płyty są prasowane pod bardzo wysokim ciśnieniem, a następnie wypalane w temperaturze osiągającej 1250 stopni Celsjusza).

Gres jest bardzo odporny na ekstremalne warunki zewnętrzne, dlatego z powodzeniem można go wykorzystać przy projektowaniu balkonu i tarasu. Spokojnie poradzi sobie z zamarzaniem i rozmarzaniem zimą, a także z obfitymi deszczami. Płytki gresowe wyróżniają się niską nasiąkliwością, dzięki czemu nie plamią się i bardzo łatwo jest je wyczyścić. Ze względu na to, że są bardzo twardym materiałem, to zanim zabierzemy się do wiercenia otworów w gresie koniecznie musimy dowiedzieć się jakiego wiertła do płytek użyć i przede wszystkim – jak to zrobić bezpiecznie dla nas, wiertła do gresu i samych płytek.

Jakie wiertło do gresu wybrać? Na co zwrócić uwagę?

Niestety, musimy rozwiać nadzieje oszczędnych złotych rączek – zwykłe, standardowe wiertło do płytek ceramicznych czy betonu kompletnie nie nadaje się do wiercenia w kafelkach wykonanych z gresu. Jest ono po prostu zbyt słabe. Zwykłe wiertła do płytek dostępne za kilka złotych w sklepach budowlanych zwyczajnie nie poradzą sobie z gresem. Jeżeli mamy w sobie bardzo duże pokłady cierpliwości, to po kilku godzinach uda nam się wywiercić otwór w najbardziej miękkim rodzaju gresu. Wiercenie kilku otworów w takiej glazurze zwykłym wiertłem jest kompletnie bez sensu, ponieważ oznacza to stratę czasu i kilku wierteł, które stępią się na gresie.

Ranking wkrętarek akumulatorowych

Sprawdź nasz ranking najlepszych wkrętarek akumulatorowych w 2026 roku!

Jakie wiertło wybrać do płytek gresowych? Jak najlepsze! A jak wiemy jakość idzie w parze z wysoką ceną i nie inaczej jest w tym przypadku. Idealne do gresu są wiertła, które doskonale nadają się także do innego wymagającego troski materiału, czyli szkła. Mowa tu oczywiście o wiertłach diamentowych, najlepszych do gresu. Dostępne na rynku są także wiertła olejowo-diamentowe. Charakteryzują się tym, że podczas wiercenia wypuszczają olej, który wiąże materiał zapobiegając roznoszeniu się pyłu podczas wiercenia, a także schładzają wiertło przedłużając tym samym jego żywotność. Można zastosować także koronki do gresu, które także są diamentowe i najlepiej sprawdzają się w wierceniu dużych otworów.

Narzędzia do wycinania otworów w gresie

Płytki z gresu układa się nie tylko na balkonie czy tarasie, ale także w kuchniach i łazienkach. A to wymaga wycinania i wywiercenia wielu mniejszych i większych otworów w gresie, przez które poprowadzone zostaną rury, baterie, przewody i inne elementy instalacji w łazience, kuchni czy innym pomieszczeniu, w którym ułożymy gres. Jak to zrobić, skoro to taki twardy materiał? Nic prostszego, wystarczy zaopatrzyć się w otwornicę przeznaczoną do glazury, terakoty i gresu, czyli otwornicę diamentową. Takim narzędziem możemy z łatwością i bezpiecznie wyciąć otwory w płytkach gresowych, zarówno metodą na sucho, jak i na mokro. Bardzo wygodnym rozwiązaniem są otwornice do gresu montowane bezpośrednio na szlifierce kątowej. Otwornica diamentowa, podobnie jak wiertło z tego samego materiału, okazuje się być najdroższym, ale i najlepszym rozwiązaniem do wiercenia w gresie.

Jak wiercić w płytkach?

Gdy już zdobędziemy niezbędne narzędzia, to czas zabrać się do pracy! Jeżeli wiercenie w płytkach gresowych jest dla was zupełnie nowym doświadczeniem, to przyda się wam kilka wskazówek, które ułatwią pracę oraz oszczędzą wasze wiertło i płytki.

• Zwolnij obroty

Gres bardzo lubi wolne obroty i uwierzcie, że wasze wiertła też wam za to podziękują. 500 obrotów na minutę to absolutne maksimum dopuszczalne podczas wiercenia w płytkach gresowych. Większa prędkość jest nieefektywna i uszkadza wiertło. Szczególnie ludzie odznaczający się słabą cierpliwością nie mogąc przewiercić się przez gres zaczynają zwiększać obroty wiertarki lub, co gorsza – włączają udar. A to bardzo prosta droga do szybkiego stępienia płytek i ich popękania. Spokój i cierpliwość będą wam potrzebne tak samo jak dobre wiertło diamentowe do płytek.

• Postukaj młotkiem

Wiercenie otworów w płytkach gresowych jest wyzwaniem nie tylko ze względu na ich twardość ale też to, że zwykle są bardzo śliskie. Nawet gdy zaznaczymy sobie dokładnie miejsce, w którym wywiercimy otwór, to i tak wiertło będzie się ślizgać. Mamy na to sprawdzony sposób – wystarczy za pomocą zwykłego wiertła do betonu i młotka postukać kilka razy w miejsce, w którym będziemy wiercić. Powstała bruzda ułatwi dopasowanie do niej wiertła do płytek gresowych i nie będzie się już ono ślizgać.

• Taśma nie tylko do malowania

Do sprawnego wywiercania otworów w gresie przyda się zwykła taśma malarska. Taśmę przyklejamy do płytki, zaznaczamy miejsce wiercenia i przykładamy wiertło. Chropowata powierzchnia taśmy malarskiej zapobiegnie ślizganiu się wiertła.

Ranking młotowiertarek

Sprawdź nasz ranking najlepszych młotowiertarek w 2026 roku!

Jak wywiercić otwór w gresie?

Na początku zaznaczamy miejsce, które chcemy przewiercić. To bardzo istotne, dlatego ołówkiem rysujemy kółko, krzyżyk czy inny dowolny kształt, żeby zaznaczyć miejsce wiercenia. Następnie przykładamy wiertło do miejsca, które będziemy wiercić. Bardzo ważne – wiertło trzeba schładzać wodą! Używamy do tego mokrej gąbki lub pojemnika na wodę ze spryskiwaczem. Jeżeli tego nie zrobimy, to wiertło się co prawda nie zapali, ale dużo szybciej się stępi i zużyje. I nie zapomnijcie o okularach! To niezwykle istotne, ponieważ szkliwo z płytek może dostać się do waszych oczu, a raczej nikt w trakcie remontu nie ma ochoty na wizyty na okulistycznym ostrym dyżurze, żeby wyciągnąć opiłki z oka.

Wycinanie otworów w płytkach gresowych może przebiegać na dwa sposoby – techniką na sucho i na mokro. Stosuje się je zależnie od potrzeb, ponieważ oba rozwiązania nieco różnią się od siebie i mają swoje wady i zalety.

Wiercenie w gresie na sucho

Niewątpliwą przewagą tej techniki jest fakt, że jest nieco czystsza od wiercenia na mokro ze względu na to, że nie rozchlapuje się wody podczas wiercenia. Z drugiej strony wiercenie na sucho wznieca pył i kurz, dlatego takich prac nie wykonuje się we wnętrzach i trzeba pamiętać o założeniu okularów. W przypadku tej techniki stosuje się takie otwornice do płytek jak koronki diamentowe, które dobrze radzą sobie z wierceniem na sucho, ale pozostawią postrzępione brzegi w wywierconych otworach. Z tego powodu na sucho wierci się w płytkach, które docelowo będą zasłonięte, np. zabudową.

Wiercenie w gresie na mokro

Ten sposób wiercenia jest dużo bardziej precyzyjny niż technika na sucho, dzięki czemu można uzyskać estetyczny efekt. Konieczne jest chłodzenie wiertła w trakcie wiercenia wodą, dlatego nazywa się to wierceniem na mokro. Chłodzić można za pomocą specjalnych urządzeń, na przykład hydronetki z przystawką. Automatycznie dozuje ona wodę i polewa wiertło w trakcie pracy, ale można też wykorzystać zwykłą gąbkę lub szmatkę nasączoną wodą. Zaletą tej techniki jest precyzja i wydłużenie żywotności wierteł i koronek.

Jak zamaskować otwory w płytkach?

Czasami mimo zachowania wszystkich środków ostrożności i stosowania się do zasad zdarzy się, że płytka podczas wiercenia pęknie. A może wywierciliśmy otwór w złym miejscu i teraz łazienkę szpeci brzydka dziura w nowych kafelkach? Takie uszkodzenia da się naprawić bez skuwania płytek!

Pierwszym sposobem jest zastosowanie wypełniacza do kafelek. Pozwala on w miarę estetycznie zakryć otwór w płytce. Najpierw należy dokładnie wyczyścić ubytek oraz płytkę, tak aby pozbyć się resztek pokruszonego materiału. Następnie płytkę trzeba odtłuścić. Kolejnym krokiem jest nałożenie masy wypełniającej, której nadmiar usuwa się szpachelką.

Gdy masa nieco stwardnieje, wygładzamy ją, tak aby powierzchnia kafelków była równa. Na koniec całość zabezpieczamy odpowiednim preparatem do konserwacji, tak aby zapobiec odkładaniu się wilgoci. Aby kolor wypełniacza nie odznaczał się na kafelkach, można go pomalować specjalną farbą do ceramiki, a później zeszlifować papierem ściernym.

Czym szlifować gres?

Szlifowanie gresu jest dość karkołomną czynnością i dlatego większość specjalistów radzi wybierać takie rozwiązania, które nie będą wymagały szlifowania. Czasem nie ma jednak innego wyjścia i trzeba to zrobić. Do szlifowania gresu stosuje się tarcze diamentowe – są twarde i wytrzymałe, ponieważ poza gresem stosuje się je także w pracy z betonem i granitem. Odznaczają się dużą precyzyjnością, zwłaszcza podczas szlifowania na sucho. Do wyboru mamy tarcze diamentowe segmentowe oraz ciągłe. Pierwsze są bardziej precyzyjne, przyjazne użytkownikowi i odporne na drgania. Z kolei praca z tarczą ciągłą stanowi nieco większe wyzwanie, ale radzi sobie z większością materiałów – zarówno z twardymi, jak i kruchymi.

Co to jest styrodur?

Styrodur, a właściwie polistyren ekstrudowany XPS, to odmiana styropianu. Różnica polega na tym, że styropian to polistyren ekspandowany, a styrodur to polistyren ekstrudowany. Co to znaczy? Jego struktura jest zamknięto-komórkowa. Dzięki temu jest doskonałym materiałem do ociepleń i wykazuje wyższą skuteczność niż wełna mineralna i styropian. Kolejne wyjątkowe właściwości styruduru to odporność na ściskanie dochodząca do trzydziestu ton oraz fakt, że nie traci on właściwości hydroizolacyjnych, nawet jak jest zanurzony w wodzie. Dzięki niskiej nasiąkliwości można go z powodzeniem stosować do ociepleń w miejscach stale narażonych na wilgoć.

Jak powstaje styrodur?

Już wiemy, że styrodur to polistyren ekstrudowany i że ma strukturę zamknięto-komórkową. A jak powstaje? Produkcja tego materiału polega na wymieszaniu polistyrenu ze składnikami, którym zawdzięcza on swoje właściwości. Następnie w specjalnej maszynie, pod dużym ciśnieniem i w wysokiej temperaturze w styrodur wtłacza się gaz. To powoduje spienienie granulek polistyrenu, a później rozprężenie, czego efektem jest wielokrotne zwiększenie masy materiału. Finalnie styrodur przybiera formę jednorodnej piany, której cząsteczki ściśle do siebie przylegają – to jest właśnie omawiana na początku struktura zamknięto-komórkowa. Na końcu materiał jest prasowany i cięty na płyty polistyrenowe.

Na czym polega ekstrudowanie?

Ekstruzja, której poddawany jest styrodur, oznacza sposób obróbki tworzyw sztucznych i metalu. Materiał umieszcza się w matrycy lub pojemniku i następnie poddaje działaniu tłoka. Pod wysokim ciśnieniem masa wypływa przez otwór w matrycy. Siła ściskania sprawia, że można silnie odkształcić materiał bez naruszenia jego spójności. Jeżeli materiał jest mocny, to w procesie ekstruzji wykorzystuje się działanie wysokiej temperatury. Wyciskanie „na zimno” niszczy narzędzia, ponieważ wtedy materiał jest mniej plastyczny i trzeba użyć do niego więcej siły.

Najważniejsze właściwości polistyrenu ekstrudowanego

Płyta XPS jest, podobnie jak styropian, uniwersalnym materiałem wykorzystywanym do ociepleń budynków oraz wykonywania hydroizolacji. Jest to możliwe dzięki uniwersalnym właściwościom styroduru, za które jest on doceniany przez specjalistów. Poniżej przedstawiamy najważniejsze właściwości techniczne styroduru, w tym właściwości ekologiczne oraz jego parametry. Wszystkie te czynniki mają poważny wpływ na wybór materiału do ociepleń, dlatego zachęcamy do zapoznania się ze szczegółami!

Styrodur – właściwości techniczne

Do cech wyróżniających polistyren XPS zdecydowanie należy zaliczyć współczynnik przewodzenia ciepła lambda, którego wartości wahają się między 0,029 a 0,037 W/(mK). Co oznaczają te tajemnicze symbole? To wat na metr i kelwin, czyli jednostka przewodności cieplnej. Silne ściskanie pod ciśnieniem, jakiemu jest poddawany styrodur w trakcie produkcji skutkuje niezwykle zwartą budową, pozbawioną szczelin i przestrzeni między granulkami materiału. Poza wybitną gęstością jest też bardzo odporny na odkształcenia. Właśnie dzięki temu polistyren ekstrudowany jest tak doskonałym materiałem do ociepleń.

Warto wymienić najważniejsze parametry techniczne styroduru, do których należą:

• gęstość: ok. 33-42 kg/m³
• opór cieplny: 0,5 – 1,15 m²K/W
• odporność na ściskanie: od 250 kPa przy płycie XPS 250 do 700 kPa w płytach XPS 700.

Styrodur – parametry nasiąkliwości

Jedną z właściwości którym styrodur zawdzięcza swoją sławę jest wspominana już kilkukrotnie niska nasiąkliwość. Zawdzięcza to wspomnianej wyżej niezwykłą gęstością. Materiał jest w środku praktycznie pozbawiony pęcherzyków powietrza, więc w efekcie nie nasiąka. Aby to udowodnić, przeprowadzono nawet testy polegające na wtłoczeniu wody do wnętrza płyty z polistyrenu. Jednak styrodur jest tak gęsty i zwarty, że kompletnie nie przyjmuje wody – ciecz cofała się z powrotem do miejsca, przez które ją wprowadzano. Ta cecha sprawia, że ocieplanie fundamentów styrodurem jest coraz popularniejsze. Płyty XPS są doskonałym izolatorem przed wilgocią w przypadku fundamentów, piwnic i basenów. Styrodur jest także odporny nie tylko na wodę, ale i uszkodzenia mechaniczne dzięki swojej wytrzymałości na ściskanie.

Parametry nasiąkliwości styroduru przy długotrwałym zanurzeniu w wodzie są następujące:

• 0,70 %
• 0,35 %
• 0,30 %

Ranking agregatów jednofazowych

Sprawdź nasz ranking najlepszych agregatów jednofazowych w 2026 roku!

Polistyren ekstrudowany – właściwości ekologiczne

Osoby, które dbają o środowisko naturalne oraz zwracają uwagę na to, jak same wpływają na swoje otoczenie, zdecydowanie powinny rozważyć wybór styroduru podczas ocieplania domu. Ponieważ ten materiał nie jest tak popularny jak styropian niewiele osób pewnie wie, że w przeciwieństwie do bloków styropianowych, te wykonane z polistyrenu są w stu procentach biodegradowalne! Dodatkowo, styrodur jest dużo bezpieczniejszy od styropianu w kwestii ochrony przeciwpożarowej. Dlaczego? Otóż ten polistyren ma właściwości samogasnące, co oznacza, że poddany działaniu bardzo wysokiej temperatury nie topi się ani nie ulega zwęgleniu.

Styrodur – wymiary

Standardowe wymiary styroduru to 125 cm x 60 cm. Płyty różnią się za to między sobą grubością – od 2 cm do 12 cm. Wybierając bloki polistyrenowe mamy do wyboru różne rodzaje krawędzi oraz sposoby wykończenia powierzchni. Najczęściej spotyka się styrodur gładki lub karbowany.

Polistyren ekstrudowany xps – zastosowanie

Ze względu na swoje właściwości, styrodur znajduje szerokie zastosowanie we wszelkich pracach związanych z ociepleniem i hydroizolacją. O tym jak najlepiej wykorzystać płyty styrodurowe piszemy poniżej.

Styrodur XPS – zastosowanie na dachach

Kto kiedykolwiek mieszkał na poddaszu ten wie jakie ekstremalne warunki tam panują. Pomieszczenia na poddaszu mają cudowną właściwość dostosowywania się do temperatury na zewnątrz, choć niewiele osób uważa to za zaletę. Latem sauna turecka, a zimą temperatura garażowa, jeśli pozostawimy zakręcone grzejniki. Dlatego porządne ocieplenie dachu jest bardzo ważne, ponieważ w przeciwnym wypadku boleśnie dużą część domowego budżetu trzeba będzie poświęcić na rachunki za ogrzewanie. Płyty z polistyrenu ekstrudowanego doskonale służą jako ocieplenia dachów ze względu na swoje właściwości hydro- i termoizolacyjne. Do tego styrodur jest bardzo prosty w montażu.

Wykorzystanie polistyrenu ekstrudowanego na balkonie

Polistyren ekstrudowany doskonale sprawdza się jako ocieplenie dachów, w tym dachów płaskich. A takim jest przecież taras albo balkon! Można ocieplić cały balkon styrodurem, a także tworząc mostek termiczny zastosować styrodur pod drzwiami balkonowymi.

Styrodur na ścianach budynku

Jedną z zalet styroduru jest, z czego być może nie wszyscy zdają sobie sprawę, oszczędność miejsca. A dokładniej chodzi o to, że potrzeba mniej pianki XPS, aby osiągnąć te same rezultaty co przy ociepleniu ze styropianu. Przykładowo, warstwa termoizolacyjna z polistyrenu ekstrudowanego o grubości 5 cm daje taki sam efekt jak gruba na 9 cm płyta z tradycyjnego styropianu. W cieńszej warstwie okna będą płycej osadzone w ścianach, a co za tym idzie – mniej osłonięte. Dzięki temu w ciągu dnia do pomieszczeń dotrze więcej światła słonecznego.

Styrodur na podłogę

Termoizolacja podłóg jest równie ważna co ocieplenie ścian czy dachu. Warstwa termiczna chroni podłogę przed zimnem idącym od podłoża, zwiększa komfort użytkowania oraz oczywiście obniża koszty ogrzewania. Szczególnie w przypadku podłóg na gruncie termoizolacja jest bardzo ważna. Tradycyjny styropian jest niestety za mało wytrzymały, dlatego w przypadku posadzek styrodur jest najlepszym materiałem. Odznacza się nie tylko wybitną solidnością i odpornością na ściskanie, ale także wspomnianą wyżej niską nasiąkliwością.

Pamiętajmy o tym, że standardowy styropian EPS jeśli ma być skuteczny, to często trzeba ułożyć grubą warstwę wynoszącą nawet kilkadziesiąt centymetrów grubości. W przypadku ocieplenia zewnętrznego nie jest to aż tak istotne, ale w pomieszczeniach zabiera cenną przestrzeń. Zastosowanie polistyrenu ekstrudowanego może jest droższe, ale zdecydowanie oszczędzi miejsce oraz będzie bardziej solidne i niezawodne.

Styrodur na fundamenty

Jaki styrodur wybrać na fundamenty? Do ocieplania ścian fundamentów wciąż najczęściej wykorzystuje się klasyczny styropian w wersji o zmniejszonej nasiąkliwości. Rzeczywiście, jest on na tyle odporny na wodę i inne czynniki zewnętrzne, że wystarczy jako warstwa hydro- i termoizolacyjna. Jeśli poziom wód gruntowych na działce jest wysoki, to wtedy warto jednak zdecydować się na polistyren ekstrudowany. Styrodur sprawdzi się także pod płytą fundamentową jako warstwa izolacyjna wytrzymała na mechaniczne uszkodzenia.

Styrodur pod basen

Budowa basenu wymaga doskonałego przygotowania terenu, podłoża i zadbania o dobrą hydroizolację. Dzięki dobrze przygotowanemu podłożu materiał basenu będzie chroniony przed zniszczeniami i dłużej nam posłuży, a także zapobiegnie nadmiernej utracie ciepła. Tradycyjny styropian EPS nie sprawdzi się jako warstwa pod basenem – nie jest przygotowany na tak ogromne obciążenia i pod ciężarem wody w basenie zwyczajnie się odkształci lub popęka. Dlatego w przypadku basenów najlepiej sprawdzi się warstwa izolacyjna wykonana z polistyrenu ekstrudowanego, który jest odporny na odkształcenia i wysokie obciążenia. Warto kolejny raz wspomnieć o niskiej nasiąkliwości, która jest następnym argumentem przemawiającym za wyborem styroduru pod basen.

Ranking betoniarek

Sprawdź nasz ranking najlepszych betoniarek w 2026 roku!

Styrodur a styropian – porównanie

Osoby stojące przed wyborem materiału do ociepleń stają przed wyborem: styropian a styrodur? Jaka jest różnica? Pierwsza w oczy rzuca się ta najbardziej oczywista, czyli cena. Polistyren ekstrudowany jest niejednokrotnie nawet dwa razy droższy od klasycznego styropianu.

Kolejna różnica to kolor – styropian rzadko kiedy jest barwiony, dlatego jeśli widzimy bloki materiału do ociepleń w kolorze zielonym, różowym lub niebieskim, to z całą pewnością mamy do czynienia ze styrodurem, który taką barwę zawdzięcza zawartym w nim składnikom. Płyty XPS są też zdecydowanie twardsze od styropianu. Styrodur wytrzymuje nacisk o sile rzędu 30 ton i z tego względu nada się do hydroizolacji basenu, w przeciwieństwie do styropianu. Jest też dużo bardziej odporny na ściskanie i odkształcenia dzięki swojej strukturze o wysokiej gęstości. Płyty z polistyrenu ekstrudowanego odznaczają się niskim współczynnikiem przewodzenia ciepła, a także wysoką odpornością na wilgoć.

Należy wspomnieć o pewną zaletę styroduru, o której rzadko się mówi. Otóż ten materiał jest zdecydowanie mniej podatny na ogień dzięki zawartym w nim materiałom – nie podtrzymuje ognia w przeciwieństwie do styropianu, który doskonale się pali. Osoby mieszkające w ocieplanych budynkach nierzadko obawiają się tego co się stanie w przypadku pożaru. W końcu styropian, którym obłożony jest dom jest bardzo łatwopalny! A w przypadku styroduru tego problemu nie ma. Oczywiście nie oznacza to, że jest on odporny na ogień – bo nie jest. Ale nie będzie się palił tak łatwo i szybko jak styropian w wypadku zapłonu.

Płyta polistyrenowa

Płyty z polistyrenu ekstrudowanego znajdują zastosowanie w szkleniu oraz w mieszkaniach jako balustrady balkonowe, kabiny prysznicowe lub atrakcyjne, szklane ścianki działowe. Tak spreparowany styrodur wygląda jak szkło, ale zatrzymuje o wiele więcej ciepła i przy tym jest tańszy w przyszłej eksploatacji dzięki niższym rachunkom za energię. Takie płyty wykorzystuje się także do budowy podwieszanych sufitów, kloszy oświetleniowych, a nawet stoisk targowych.

Czy na styrodur powinno się zakładać folię kubełkową?

Producent zapewnia, że płyt XPS nie trzeba przykrywać folią kubełkową. Jednak jeśli teren, na którym stawiamy fundamenty jest podmokły, to warto mimo wszystko zdecydować się na folię.

Jak wybrać polistyren ekstrudowany?

Stojąc przed wyborem producenta styroduru musimy zwrócić uwagę na szereg czynników:

• Obecność na rynku – najlepszy polistyren XPS można znaleźć u dwóch producentów, którzy są na rynku z tym produktem od blisko 60 lat, ale i w Polsce nie brakuje firm, które produkują doskonały styrodur;
• Atesty – należy sprawdzić, czy producent dostarcza informacje o atestach i aprobatach technicznych;
• Dokładne parametry styroduru – nasiąkliwość, współczynnik przewodzenia ciepła, odporność na ściskanie i łatwopalność;
• Gęstość – należy sprawdzić, czy gęstość styroduru obiecana przez producenta jest zgodna z rzeczywistością.

Czym można ciąć styrodur?

Właściwie większość prostych narzędzi przetnie styrodur. Jeśli nie zależy nam na estetyce, to można użyć brzeszczotu o drobnych ząbkach, jednak efekt nie będzie powalający – krawędzie płyty będą postrzępione. Jak skutecznie i precyzyjnie ciąć styrodur? Najlepszym sposobem jest oczywiście cięcie za pomocą drutu oporowego. To narzędzie zapewnia największą precyzję, a przy tym estetykę. Nie powstają rowki ani postrzępienia, krawędzie materiału są idealnie gładkie. Równie skuteczny będzie nóż lub ploter termiczny. Do cięcia styroduru nada się również piła płatnica. Trzeba pamiętać o dokładnym zaznaczeniu miejsca cięcia oraz o tym, by ciąć polistyren pod kątem.

Czym kleić styrodur?

Ze względu na zawarte w materiale składniki, polistyren ekstrudowany nie może być przyklejany klejem opartym na rozpuszczalniku, ponieważ ten zwyczajnie rozpuści styrodur. Płyty XPS przykleja się najczęściej na piankę poliuretanową. Nanosi się je za pomocą specjalnego pistoletu montażowego, dzięki czemu montaż jest bardzo szybki – możliwe jest przyklejenie ocieplenia ze styroduru w jeden dzień i prowadzenie dalszych prac, ponieważ klej poliuretanowy błyskawicznie schnie.

Kolejnym rodzajem spoiwa do styroduru jest klej polistyrenowy. Podobnie jak pianka poliuretanowa bardzo szybko schnie i twardnieje oraz można go stosować nawet w miejscach narażonych na dużą wilgoć. Obecnie za najbardziej skuteczny uważa się klej bitumiczny. Jego istotną cechą jest to, że nie spływa po powierzchni, więc można go stosować do klejenia płyt w nietypowych i trudnych miejscach, jak skosy i sufity. I oczywiście klej bitumiczny doskonale radzi sobie w warunkach wysokiej wilgotności, dlatego można nim przyklejać izolację piwnic i fundamentów.

Czym można malować styrodur?

Wybierając farbę do styroduru pamiętajmy o zasadzie wybierania kleju, ponieważ tutaj obowiązuje ta sama – do styroduru nie używa się materiałów opartych na rozpuszczalnikach! Z tego powodu odpadają wszelkie farby rozpuszczalnikowe, ponieważ „zjedzą” polistyren. Do płyt XPS stosuje się farby akrylowe wodorozcieńczalne – są odporne na warunki atmosferyczne i bezpieczne dla styroduru.

Styrodur – cena

Nie jest tajemnicą, że cena styroduru jest wyższa niż styropianu. Jednak, o czym wspomnieliśmy w tym artykule, do uzyskania tego samego efektu termoizolacji potrzeba prawie dwa razy mniej styroduru niż styropianu. Tak jak w większości branż, również w materiałach do ociepleń cena wynika najczęściej z popularności marki. Wpływ na nią ma także odporność na naprężenia, jaką odznacza się dany materiał. Średnie ceny styroduru za metr kwadratowy są następujące:

• XPS 700: około 700 złotych
• XPS 500: około 550 złotych
• XPS 300: około 350 złotych

Zatem wybierając płyty z polistyrenu musimy mieć na względzie odporność materiału na obciążenia, jego grubość oraz producenta – wszystkie te czynniki mają wpływ na ostateczną cenę.

Czym jest posadzka przemysłowa?

Posadzka przemysłowa stanowi użytkową warstwę podłogi, którą układa się na elemencie konstrukcyjnym lub trwale z nim łączy za pomocą warstwy czepnej. Podłogi przemysłowe stosuje się w halach sprzedażowych, produkcyjnych, w magazynach i innych. Nie znajdują zastosowania jako nawierzchnie drogowe ani w lokalach mieszkalnych, chociaż podłogi przemysłowe cieszą się coraz większym zainteresowaniem w projektach domów – szczególnie tych utrzymanych w modnym dziś stylu industrialnym.

Jakie cechy powinna mieć posadzka przemysłowa?

Przemysłowa posadzka (najczęściej w postaci betonowej podłogi) stanowi absolutną podstawę i fundament każdej hali: przemysłowej, sprzedażowej czy produkcyjnej. Musi ona wytrzymywać wielotonowe obciążenia – przechowywane w halach sprzęty stoją na regałach, które wywierają olbrzymi nacisk na podłoże. Dobra podłoga przemysłowa będzie odporna na takie obciążenia i nie powstaną na niej pęknięcia i odpryski. Natomiast w halach sprzedażowych podłogi betonowe poza utrzymaniem regałów muszą znosić intensywne użytkowanie przez setki ludzi odwiedzających codziennie sklep.

Wytyczne pod podłoże gruntowe i podbudowę pod płytę posadzkową

Podłoga przemysłowa składa się z trzech warstw: podłoża gruntowego, podbudowy i podkładu. Każda z nich pełni określoną rolę i jest bardzo ważna w procesie budowy solidnej betonowej podłogi. Z tego powodu obowiązują ścisłe wytyczne dotyczące warstw przemysłowych podłóg. Podłoże gruntowe składa się zagęszczonego odpowiednio piasku lub pospółki i stanowi pierwszą warstwę posadzki.

Następnie konstruuje się podbudowę dolną i górną. Pierwsza to zagęszczone warstwy piasku lub tłucznia, natomiast podbudowa górna może być wykonana z chudego betonu klasy C8/10. Jej zadaniem jest zapobieganie mieszania się podłoża gruntowego z posadzką. Powierzchnia podbudowy musi być wyrównana i gładka – ostre krawędzie są niedopuszczalne. Na każdym etapie budowy podłogi betonowej sprawdzana jest jej nośność za pomocą specjalnych urządzeń.

Zbrojenie posadzki

Przemysłowe posadzki betonowe zbroi się w sposób tradycyjny, czyli za pomocą kratownicy z prętami zbrojeniowymi, które są do siebie przyspawane. Można zastosować zbrojenie górą lub dołem. Zbrojenie górą polega na przytrzymaniu go za pomocą prętów stalowych, a zbrojenie dołem wykonuje się na dystansach ze sztucznego tworzywa. Nowszą metodą zbrojenia, jakie się aktualnie stosuje jest fibrobeton (od ang. „fiber”, czyli włókno). Do betonu na posadzkę zamiast tradycyjnych prętów zbrojeniowych dodaje się krótkie pręty (włókna). Po wymieszaniu ich z betonem otrzymujemy kompozyt, który pozwala równomiernie rozłożyć siły w betonowej przemysłowej posadzce.

Posadzki przemysłowe – rodzaje

Wylewki przemysłowe występują w kilku rodzajach. Oprócz najpopularniejszej wylewki betonowej możemy wybrać także wylewkę żywiczną oraz podłogę betonową polerowaną.

Betonowa posadzka przemysłowa

Beton na podłodze to najpopularniejsze rozwiązanie stosowane w halach produkcyjnych, magazynach, na lotniskach czy parkingach. Takie podłoże jest odporne na ścieranie, duże obciążenia, uszkodzenia mechaniczne i chemiczne, np. na trudno usuwalne plamy ze smaru. Beton jest także uniwersalny ze względu na swój kolor i powierzchnię, dzięki czemu pasuje do większości pomieszczeń przemysłowych oraz handlowych, dzięki czemu nie trzeba układać dodatkowej warstwy podłogi.

Ranking betoniarek

Sprawdź nasz ranking najlepszych betoniarek w 2026 roku!

Żywiczna posadzka przemysłowa

Wylewka żywiczna jest po betonowej drugim najczęściej stosowanym rozwiązaniem w budowach przemysłowych, ale nie tylko. Z powodzeniem można ją wykorzystywać w miejscach usługowych, np. salonach fryzjerskich albo biurach. Jednakże ten rodzaj posadzki mimo że odporny na duże obciążenia i intensywną eksploatację, jest dość podatny na zarysowania, dlatego osoby o wrażliwym zmyśle estetycznym mogą nie być zadowolone z takiej podłogi w swoim domu. Głównym składnikiem posadzki żywicznej jest ciekła żywica epoksydowa, do której dodaje się środki modyfikujące, a czasami piasek kwarcowy czy mineralne pigmenty, które pozwalają uzyskać bardzo atrakcyjny wizualnie efekt metalicznej podłogi, który optycznie powiększa przestrzeń.

Posadzka betonowa polerowana

To chyba najlepszy rodzaj wylewki przemysłowej do zastosowania w pomieszczeniach mieszkalnych. Dzięki szlifowaniu, impregnacji, polerowaniu i lakierowaniu otrzymujemy gładką, błyszczącą posadzkę, która jest odporna na zarysowania i obciążenia. Ten rodzaj betonu nie jest szary i matowy, ponieważ dzięki zastosowaniu lakieru można uzyskać błyszczącą powierzchnię.

Obszary zastosowań rodzajów posadzek przemysłowych

Stosowanie betonu na posadzkę jest praktykowane nie tylko w przemyśle. Ten rodzaj nawierzchni ze względu na swoje właściwości jest używany wszędzie tam, gdzie podłoga będzie silnie eksploatowana i musi wykazać się odpornością na ogromne obciążenia, uszkodzenia mechaniczne, chemiczne oraz wynikające z warunków atmosferycznych, czyli deszcz, mróz i promienie UV.

Posadzki przemysłowe stosuje się w:

• halach produkcyjnych
• magazynach
• halach sprzedażowych
• biurach
• lotniskach
• muzeach
• restauracjach
• dworcach
• parkingach
• szkołach
• garażach

Ile schnie wylewka?

Czas wysychania wylewki zależny jest od typu użytej mieszanki, grubości wylewki oraz warunków atmosferycznych (przede wszystkim od temperatury otoczenia). Zasada jest prosta – beton schnie przez tydzień na każdy centymetr betonu przy wylewce o grubości od 1 do 4 cm. Jeżeli zwiększamy grubość wylewki, to trzeba będzie dłużej czekać i czas oczekiwania się podwaja. Wylewki o grubości powyżej 4 cm do 6 cm włącznie wymagają dwóch tygodni schnięcia na każdy centymetr, czyli wylewka gruba na 6 cm będzie schnąć 8 tygodni. Natomiast powyżej 6 cm przyjmuje się 4 tygodnie schnięcia na każdy dodatkowy centymetr betonu.

Posadzka przemysłowa – warstwy

Posadzki betonowe składają się z następujących warstw:

• Podbudowa – układana bezpośrednio na nośnym gruncie. Ta warstwa może składać się z mieszanki piasku i żwiru, tłucznia lub chudego betonu.
• Warstwa przerywająca podciąganie kapilarne – ma postać jednej lub dwóch warstw folii polietylenowej, której minimalna grubość wynosi 0,3 mm.
• Hydro i termoizolacja – w hydroizolacji wykorzystuje się bezszwowe powłoki bitumiczne, rolowe materiały bitumiczne lub zgrzewane membrany z tworzyw sztucznych. Natomiast w termoizolacji stosuje się materiał z polistyrenu ekstrudowanego.
• Beton nośny – najczęściej wykonuje się płyty tradycyjnie zbrojone prętami lub włóknami.
• Warstwa użytkowa (posadzka) – w przypadku wyboru posadzki dozwolona jest względna dowolność. Możemy zdecydować się na beton, żywicę, ceramikę albo cement.

Posadzki przemysłowe – cena

Koszt posadzki przemysłowej zależny jest od tego jaki rodzaj wylewki wybierzemy, czy wykonamy ją sami oraz od zakresu prac – w przypadku budowy hali przemysłowej konieczne jest wynajęcie profesjonalnej firmy ze sprzętem. Na koszt wylewki składają się materiały, robocizna i rodzaj posadzki. Im więcej jest do zrobienia, tym więcej trzeba będzie zapłacić. Cenę wykonania posadzki przemysłowej podnoszą też wszelkiego rodzaju utrudnienia na miejscu budowy – na przykład filary lub ściany działowe. Przy dużych projektach, jak wylewka posadzki w hali produkcyjnej, można uzyskać zniżkę na materiały od firmy wykonującej zlecenie. Najlepiej poprosić o indywidualną wycenę swojego projektu – ostateczna cena za budowę może się różnić od tego, co firma oferuje w swoim cenniku. Nie zawsze oznacza to wyższą cenę! Jeżeli projekt jest bardzo duży, a warunki na budowie sprzyjające, to wykonawca może dać nam rabat.

Podłoga betonowa – cena za m2

Cena wylewki betonowej zależy od wielu czynników, dlatego najczęściej jest wyceniana indywidualnie. Koszt takiej wylewki waha się w granicach od 45 do nawet 200 złotych za metr kwadratowy.

Podłoga żywiczna – cena za m2

Cena posadzki żywicznej jest wyższa niż betonowej nie tylko ze względu na materiały, ale przede wszystkim robociznę – wykonanie takiej podłogi zajmuje więcej czasu. Za metr kwadratowy żywicznej posadzki zapłacimy od 150 do 250 złotych.

Ranking agregatów jednofazowych

Sprawdź nasz ranking najlepszych agregatów jednofazowych w 2026 roku!

Posadzki przemysłowe – cena robocizny

Cena robocizny w przypadku posadzek przemysłowych jest kwestią szczególnie indywidualną. Zależy to od warunków budowy, wymagań zleceniodawcy, użytych materiałów i czasu pracy. Na przykład wykonanie podłogi żywicznej będzie drogie, ponieważ wykonanie estetycznej posadzki z tego tworzywa jest czasochłonne i wymaga doświadczenia.

Posadzka przemysłowa w domu

Ze względu na wzrastającą popularność wnętrz w stylu industrialnym i surowym, coraz więcej osób podczas budowy domu zadaje sobie pytanie „Jaki beton wybrać na posadzkę”? Rzeczywiście, wylewki przemysłowe są coraz częściej stosowane w domach jednorodzinnych i mieszkaniach. Są mocne, solidne, odporne na uszkodzenia, a gdy po latach beton zmatowieje, to wystarczy go oszlifować i polakierować. Można nawet z powodzeniem zainstalować pod nim ogrzewanie podłogowe!

Beton na posadzce nie jest wcale takim nowym pomysłem – popularne w czasach PRL lastryko stosowane jako nawierzchnia parapetów, schodów i podłóg to właśnie beton wymieszany z gresem, cementem i pigmentami. Dlatego jeżeli remontujemy stare mieszkanie lub dom, to warto rozważyć odnowienie lastryko. Jest to bardzo proste, a dzięki temu zyskamy elegancką posadzkę i ominiemy koszty nowej wylewki betonowej.

Czy miejsca postojowe na działce są obowiązkowe według przepisów?

Miejsca parkingowe na działce w zabudowie jednorodzinnej nie są tylko osobistym widzimisię ich właścicieli, którzy chcą mieć gdzie parkować swoje samochody. Przepisy bardzo jasno mówią, że na działce budowlanej (w tym pod zabudowę jednorodzinną) należy wyznaczyć miejsca postojowe zależnie od jej przeznaczenia oraz rodzaju budynku, jaki się na niej znajdzie. Dokładny zapis brzmi tak:

§ 18. Stanowiska postojowe dla samochodów

1. Zagospodarowując działkę budowlaną, należy urządzić, stosownie do jej przeznaczenia i sposobu zabudowy, stanowiska postojowe dla samochodów użytkowników stałych i przebywających okresowo, w tym również stanowiska postojowe dla samochodów, z których korzystają osoby niepełnosprawne.

2. Liczbę stanowisk postojowych i sposób urządzenia parkingów należy dostosować do wymagań ustalonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego albo w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, z uwzględnieniem potrzebnej liczby stanowisk, z których korzystają osoby niepełnosprawne.

Oczywiście nie wszystkie regulacje dotyczą zabudowy jednorodzinnej. Jeśli budujemy dom na własny użytek, w którym nie będziemy prowadzić działalności usługowej, to na przykład miejsce parkingowe dla osoby niepełnosprawnej nie jest w żaden sposób wymagane. Przepisy wszystkie te sytuacje dokładnie określają i o konkretnych zapisach i regulacjach piszemy w dalszej części artykułu.

Miejsca parkingowe na własnej działce – co warto wiedzieć?

Przede wszystkim musimy pamiętać o tym, że wymiary miejsca parkingowego oraz odległość parkingu od granicy działki są dokładnie określone przez prawo. Nie można wyznaczyć parkingu bez zastosowania się do obowiązujących przepisów, ponieważ w takiej sytuacji plan zabudowy po prostu nie zostanie zaakceptowany.

Jeżeli jakimś cudem jednak przejdzie akceptację i w trakcie budowy lub już po jej zakończeniu urzędnik zorientuje się, że odległość miejsca postojowego od ściany się nie zgadza lub zadaszenie nad wjazdem do garażu zostało wybudowane bez konsultacji z sąsiadami, wówczas będziemy zmuszeni tak zmienić zabudowę, by była ona zgodna z przepisami. A to może oznaczać obowiązek rozebrania nowej wiaty lub świeżo położonej kostki na podjeździe. Jeśli więc chcemy uniknąć takich nieprzyjemnych sytuacji, należy dokładnie trzymać się przepisów podczas budowy i najlepiej w trakcie skorzystać z pomocy doświadczonego architekta.

Jaka jest dopuszczalna odległość miejsc postojowych od granicy działki?

Prawo budowlane jasno określa odległość parkingu od granicy działki. O ile nie prowadzimy działalności usługowej lub nie posiadamy kolekcji zabytkowych wozów, to obowiązuje nas zapis określający sytuację, w której na działce powstaje nie więcej, niż 10 stanowisk postojowych. Wówczas miejsca parkingowe muszą znajdować się w odległości minimum 3 metrów od granicy działki budowlanej.

Wyjątek stanowi sytuacja, w której sąsiadująca z nami parcela jest działką drogową. Przepis ten jest stosunkowo nowy i prowadził często do nieporozumień, ponieważ w tym rozporządzeniu nie określono dokładnie czym właściwie jest działka drogowa ani jakie warunki musi spełniać, by móc być za takową uznaną. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 12 czerwca 2019 r. nieco rozjaśnił tę kwestię. Uznano, że „działka drogowa” oznacza działkę, która została geodezyjnie wyodrębniona jako droga. Nie dotyczy to więc działek, które mogą służyć jako droga na zasadzie służebności przejazdu i przechodu. Wobec tego praktycznie miejsce postojowe może znajdować się minimum 3 metry od granicy działki budowlanej, natomiast w przypadku drogi lub działki drogowej (czyli właściwie też drogi) nie obowiązuje żadna minimalna odległość.

Musimy także pamiętać o zachowaniu odległości minimum 7 metrów od następujących obiektów: place zabaw, boiska rekreacyjne, okna pomieszczeń placówek opieki zdrowotnej, w których stale przebywają ludzie, budynki oświatowe, mieszkalne (nasz i sąsiednie) oraz budynki zamieszkania zbiorowego. Wyjątek stanowią hotele, motele, pensjonaty, domy wypoczynkowe, wycieczkowe i schroniska.

Jaka jest minimalna odległość miejsc postojowych od okien?

Przy planowaniu miejsc postojowych trzeba pamiętać nie tylko o ich odległości od działki, ale także od okien budynku. Przepisy bowiem dokładnie określają to w jakiej odległości może znajdować się parking przed domem. Jak najbardziej ma to sens – taka zasada przeciwdziała sytuacjom, w których samochód parkuje przed oknami powodując hałas i produkując spaliny, które przez okno trafiają do części mieszkalnej. Natomiast sformułowanie „część mieszkalna” jest tutaj kluczowe – przepis ten bowiem nie dotyczy pomieszczeń gospodarczych. O tym, z czym to się wiąże piszemy poniżej:

Opisany w poprzednim akapicie przepis zachowania odległości 7 metrów lub więcej od różnych budynków dotyczy także okien budynków mieszkalnych – naszego domu lub sąsiadów. Jednakże, aby prawo mogło uznać, że okna wychodzące na parking są oknami części mieszkalnej, to pomieszczenia do których te okna przylegają muszą być określone jako takie w planie budynku. I to właśnie stanowi pole do popisu dla osób, które chciałyby nieco nagiąć przepisy.

Możliwe jest bowiem lekkie obejście tego prawa. Jak to zrobić? Architekci często proponują wpisanie w plan budynku sypialni, której okna wychodzą na podjazd jako np. garderoby albo pomieszczenia gospodarczego. Wszystko dlatego, że takie pomieszczenia według przepisów nie stanowią części mieszkalnej. Niektórzy nawet większość pomieszczeń w domu określają jako spiżarnie, suszarnie itd., z nadzieją, że urzędnik się zgodzi na taki plan. A przecież gdy dom już powstanie, to nikt nie będzie sprawdzał czy nie śpimy w garderobie.

Od 1 stycznia 2018 r. prawo przewiduje dwa wyjątki od powyższych przepisów:

1. Przy domu może znajdować się parking niezadaszony, z miejscem na jedno lub dwa stanowiska postojowe dla samochodów osobowych, które przypadają na jeden lokal mieszkalny budynku. Oznacza to, że jeśli w budynku znajdują się dwa osobne mieszkania, to można zbudować dwa miejsca postojowe na jeden lub dwa samochody każdy.
2. Możemy wyznaczyć parking z jednym lub dwoma stanowiskami postojowymi przy granicy działki pod warunkiem, że:
   • nie jest zadaszony – i tyczy się to także budowania pergoli, po której będzie się piął bluszcz. Jeśli taka konstrukcja zacznie rzucać cień, to jest uznawana za zadaszenie i tym samym będzie nielegalna przy granicy działki,
   • styka się z niezadaszonym parkingiem na sąsiadującej działce.

Miejsca postojowe – warunki techniczne

Warunki techniczne miejsc parkingowych również są ściśle określone przez ustawodawcę. Budując parking przed domem musimy pamiętać o pilnowaniu wymiarów stanowisk postojowych. Kierujmy się nie tylko przepisami, ale też zdrowym rozsądkiem. Parking powinien znajdować się na lekkim wzniesieniu, ponieważ w przeciwnym wypadku w razie opadów deszczu i śniegu samochód będzie stał w wodzie.

Wymiary miejsca parkingowego

Wymiary miejsc parkingowych są jasno określone w Dzienniku Ustaw z dnia 7 czerwca 2019 r., poz. 1065: Obwieszczenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Wielkość miejsca parkingowego musi wynosić co najmniej 2,5 metra szerokości i 5 metrów długości – dotyczy to samochodów osobowych.

Szerokość miejsca parkingowego a szerokość samochodu

Ustawa nie określa wysokości ani długości samochodu osobowego, do którego należałoby dostosować wymiar miejsca postojowego.

Miejsce parkingowe – czy jego nawierzchnia ma znaczenie?

Przepisy mówią jasno: Stanowiska postojowe i dojazdy manewrowe dla samochodów powinny mieć nawierzchnię utwardzoną lub co najmniej gruntową stabilizowaną, ze spadkiem zapewniającym spływ wody. Polskie prawo o ruchu drogowym przez drogę utwardzoną rozumie nawierzchnię wykonaną z kostki, betonu, płyt betonowych lub asfaltu. Zatem miejsce postojowe przy domu może być wyłożone kostką brukową lub betonem. Trzeba zadbać o spadek na miejscu parkingowym, żeby nie gromadziła się tam woda.

Gdzie można usytuować niezadaszone miejsce postojowe?

Wyżej napisaliśmy, że niezadaszone miejsce parkingowe musi znajdować się minimum 3 metry od granicy działki i 7 metrów od okien pomieszczeń mieszkalnych. Trzeba jednak pamiętać także o formalnościach, jakich trzeba dopełnić by miejsce postojowe mogło powstać. Zwykle nie trzeba składać żadnych wniosków, jednak tak jak wszędzie i tutaj istnieją pewne wyjątki:

1. Gdy liczba miejsc postojowych na działce przekracza dozwoloną liczbę i wynosi ponad 10. W takiej sytuacji trzeba postarać się o pozwolenie na budowę większej ilości stanowisk.
2. Gdy teren, na którym budujemy, jest wpisany do rejestru zabytków. Ten rejestr oznacza szereg komplikacji przy budowie i remoncie, dlatego jeśli nie jesteśmy zmuszeni budować na takim terenie, to warto jeszcze raz przemyśleć swoją decyzję. Chęć utworzenia miejsc parkingowych na posesji wpisanej do rejestru oznacza konieczność uzyskania pozwolenia od wojewódzkiego konserwatora zabytków. Gdy już dostaniemy jego zgodę, wówczas budowę trzeba zgłosić staroście lub prezydentowi miasta na prawach powiatu. Podobnie jak w powyższym przypadku, jeśli liczba stanowisk postojowych przekracza 10, to trzeba dostać pozwolenie na budowę. Jednakże jeśli działka jest wpisana do gminnej ewidencji zabytków, to nie musimy mieć pozwolenia na budowę parkingu ani jej zgłaszać.

Miejsce postojowe przy ścianie

Istnieją przepisy regulujące odległość miejsca postojowego od ściany, jednak obowiązują one w przypadku stanowisk w garażu – na przykład na parkingu podziemnym na terenie osiedla mieszkaniowego. Te przepisy nie mają zastosowania w przypadku miejsc postojowych na działce.

Gdzie najlepiej ustawić zadaszone miejsca parkingowe?

Odpowiedź brzmi – tam gdzie nam najwygodniej! Oczywiście z zachowaniem obowiązujących przepisów. Tylko wiaty rekreacyjne, czyli tzw. altanki można stawiać w dowolnym miejscu działki bez pozwolenia na budowę. Nie zapominajmy, że wiata garażowa lub zadaszenie nad wjazdem do garażu musi, podobnie jak stanowisko postojowe, znajdować się w odległości minimum 7 metrów od okien i 3 metrów od działki. Ważne: wiata nie może stać przy samej granicy działki, nawet jeśli sąsiad ma podobną wiatę i zadaszenia stykałyby się ze sobą.

Czy zabudowa miejsca postojowego jest całkowicie bezpieczna?

Część osób ze względu na brak czasu na zdobycie pozwolenia na budowę garażu lub po prostu z chęci zaoszczędzenia decyduje się wybudować wiatę garażową zamiast garażu. Ma to naturalnie swoje plusy – wiata do pewnego rozmiaru nie wymaga pozwolenia na budowę i przede wszystkim jej budowa jest o wiele tańsza. Takie rozwiązanie ma jednak pewną zasadniczą wadę, jaką jest bezpieczeństwo.

Samochód zaparkowany w zamykanym garażu, z dodatkowo zainstalowanym w środku alarmem będzie z pewnością dużo bardziej zabezpieczony przed wizytą złodzieja niż samochód stojący pod wiatą na podjeździe. Dach chroni auto tylko przed tym, co spada na nie z góry. W końcu negatywny wpływ czynników zewnętrznych na pojazd to nie tylko deszcz, śnieg i odchody ptaków. To także silny mróz zimą, który może doprowadzić do przemarzania instalacji oraz problemów z odpaleniem silnika (zwłaszcza rano przed wyjazdem do pracy…).

Nie zapominajmy też o gwałtownych zjawiskach atmosferycznych. Burze z gradem i silnym wiatrem to już normalne zjawisko, które pojawia się każdego lata. Także tornada przestają być czymś egzotycznym i na stałe wpisują się do naszego krajobrazu. Noszone wiatrem gałęzie i przedmioty stanowią zagrożenie dla samochodu pozostawionego na zewnątrz, a wiata nie jest dla niego wystarczającą ochroną. Zwykle są to lekkie konstrukcje, które łatwo się łamią przy użyciu dużej siły, np. od uderzenia ciężkim przedmiotem albo powalonym drzewem.

Kiedy pisać podanie o miejsce parkingowe na działce? Formalności związane z inwestycją

Formalności związane z budową niezadaszonego miejsca postojowego zostały już wyżej opisane. Jednak co trzeba zrobić, aby móc wybudować wiatę garażową, czyli zadaszone miejsce parkingowe?

Przepisy w tej kwestii są dość konkretne. Można bez zgody na budowę wznieść wiatę garażową o powierzchni nieprzekraczającej 50 metrów kwadratowych pod warunkiem, że na działce już znajduje się lub stanie dom, a łączna liczba wiat nie przekracza dwóch na każde 1000 metrów kwadratowych. Jednak sprawy komplikują się, gdy planowana inwestycja znajduje się na terenie, na którym obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego. Wówczas musimy dowiedzieć się, czy taki plan pozwala na budowę wiaty i jeśli tak, to czy są określone jej wymiary, materiały użyte do budowy itd. Podpowiedź: jeśli w planie nie ma ani słowa o wiatach garażowych to znaczy, że ich budowa nie jest zabroniona.

Jak napisać podanie o miejsce parkingowe na działce?

Z uwagi na fakt, że przepisy jedynie określają w jakiej odległości od granicy działki i okien ma znajdować się miejsce postojowe oraz ich ilość, nie trzeba pisać specjalnego podania o miejsce parkingowe. Takie działanie jest konieczne jedynie wtedy, gdy:

• planowane miejsce postojowe jest niezgodne z planem zagospodarowania przestrzennego,
• liczba stanowisk postojowych przekroczy 10,
• teren budowy jest wpisany do rejestru zabytków i jakiekolwiek działania wymagają zgody konserwatora.

W tekście powołano się na obowiązujące przepisy, których treść znajduje się w Dzienniku Ustaw RP z dnia 7 czerwca 2019 r., poz. 1065: Obwieszczenie Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 8 kwietnia 2019 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.